E harfi ile başlayan bebek isimleri

E harfi ile başlayan bebek isimleri

EBAN Eban b. Osman b. Affan Hz. Osman’ın üçüncü oğlu olup valilik etmiştir. Cemel vakasında Hz. Aişe’ye refakat etmiştir. ERKEK
EBBEDULLAH Allah ebedi eylesin, daim eylesin. ERKEK
EBECEN Akıllı çocuk. ERKEK
EBED Sonu olmayan gelecek. İsim olarak kullanılmaz. KIZ
EBER Hayırlı, şerefli, faziletli. ERKEK/KIZ
EBHER En parlak. ERKEK
EBRA 1. Ürkme, kaçma. 2. Birden bire ölme. ERKEK
EBRAR 1. Hayır sahipleri. 2. İyiler, dindarlar, özü sözü doğru olanlar. Şeş Ebrar Altı hayır sahibi, Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin. ERKEK
EBRU 1.Keman kaş. 2.Bulut rengi. 3.Bir sanat dalı KIZ
EBU Baba, ata. ERKEK
EBUALİSİNA Ali Sina’nın babası anlamında. Ünlü Türk bilgini. ERKEK
EBUBEKİR Deve yavrusunun babası. Hulefai Raşidin’in ilkidir. Hz. Ebubekir’in lakabı. Rasûlullah(s.a.s)’m nübüvvetinden önce de sonra da en yakın arkadaşı olmuştur. ERKEK
EBUDAVUD Süleyman b. elEşas esSicistani. Kütübi Sitte’den birisi olan Süneni Ebû Davud’un müellifi. Büyük hadis bilgini. 500.000 hadis arasından seçtiği 4800 hadisten oluşan Sünen’i, ahlak, tarih ve fıkıhla ilgili meseleleri içerir. ERKEK
EBUHUREYRE Suffe ashabındandır. Birçok hadis rivayet etmiştir. ERKEK
EBUZER Altın sahibi, servet ve zenginlik sahibi. ERKEK
EBUZERELGIFARİ Sahabedendir. ERKEK
EBYAR Pek ak, pek beyaz. ERKEK/KIZ
ECE 1. Baş reis. 2. Kraliçe. 3. Ana. 4. Yaşlı kadın. KIZ
ECEBAY varlıklı ve ulu kişi ERKEK
ECEGÜL 1. Baş reis. 2. Kraliçe. 3. Ana. 4. Yaşlı kadın. KIZ
ECEGÜN Çok güzel bir günde doğan KIZ
ECEHAN 1. Baş reis. 2. Kraliçe. 3. Ana. 4. Yaşlı kadın. KIZ/ERKEK
ECEM Kraliçem, sevgili kraliçe anlamında KIZ
ECEMİŞ Çok bilmiş. ERKEK
ECENAZ Nazlı güzel. KIZ
ECER Yeni, güzel, iyi. ERKEK
ECESU Su gibi berrak ve güzel. KIZ
ECEVİT Çevik, çalışkan, açık fikirli – Yaramaz,sinirli ERKEK
ECHER 1. Son derece güzel kadın. 2. Gündüz iyi görmeyen karmaşık gözlü. KIZ
ECİR 1. Bir iş ya da emek karşılığı verilen şey. 2. Sevap. 3. Aziz sevgili. ERKEK
ECMEL Çok güzel KIZ
ECREN Güzellik, Şeref, Kraliçeler şahı KIZ
ECRİN Allah’n hediyesi KIZ
ECVED 1. En iyi olan. 2. Eli açık cömert. Türk dil kuralına göre “d/t” olarak okunur. ERKEK
ECVET 1. En iyi olan. 2. Eli açık cömert. ERKEK
EDA Naz, cilve. Davranış,tavır. Verme,ödeme. (Namaz için)kılma,yerine getirme. Üslup. KIZ
EDAGÜL Naz, cilve. Davranış,tavır. Verme,ödeme. (Namaz için) kılma,yerine getirme. Üslup. KIZ
EDEBALİ (Öl 1325). Osman Gazi’nin kayınpederi ve hocası. Osmanlı imparatorluğunun kuruluşunda önemli bir rolü oldu. ERKEK
EDGÜ İyi. ERKEK
EDGÜALP İyi yiğit. ERKEK
EDGÜER İyi. ERKEK
EDGÜKAN İyi. ERKEK
EDHEM Karayağız at. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır. İbrahim Edhem İslam tarihinde meşhur sofi ERKEK
EDİBE Edepli, terbiyeli – Edebiyatla uğraşan, yazar KIZ
EDİM Fiil, amel. ERKEK
EDİP Edepli terbiyeli / Edebiyatla ilgilenenkişi ERKEK
EDİS Değerli, ulu yüce, yüksek KIZ/ERKEK
EDİZ 1. Yüksek, yüksek y2. Ulu, yüce, değerli. ERKEK
EDRİS (bkz. İdris). ERKEK
EDVİYE Devalar, ilaçlar, çareler. KIZ
EFADİL Pek mümtaz olanlar, çok bilgililer. ERKEK
EFAHİM En ulu, pek büyük ve saygıya layık kimseler. ERKEK
EFAZIL Pek mümtaz olanlar, çok bilgililer. ERKEK
EFDAL En değerli en yüksek. ERKEK
EFE 1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı. ERKEK
EFECAN Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı ERKEK
EFEKAN Efe soyundan gelen. ERKEK
EFGAN Ağlayıp inleme – feryat ERKEK
EFGEN 1. Düşüren, yıkan, yere atan. 2. Alıcı, yakıcı, düşürücü. ERKEK
EFHEM 1. Çabuk anlayan. 2. Zihni açık olan. 3. Daha ulu, çok büyük şeref sahibi fehametli. KIZ
EFİDE Yürekler, kalpler, gönüller. KIZ
EFİL Rüzgar, dalgalanma KIZ/ERKEK
EFKAN Çığlıklar, inlemeler ERKEK
EFKAR 1. Düşüncel2. İç sıkıntısı, kaygı. ERKEK
EFKEN Düşkün. ERKEK
EFLAK 1. Semalar, felekler, yükler, küreler, zamanlar. 2. Bahtlar, talihler, kaderler. ERKEK
EFLAKİ Gökte oturan melek. Eflaki Şemseddin Ahmet Dede(1360). Osmanlı sufı ve yazar. Mevlana’ya dair Menakıbü’lArifin adlı eserin müellifi. ERKEK
EFLATUN 1. Açık mor. 2. Aristo’nun hocası, Sokrat’ın talebesi, ünlü Yunan filozofu. ERKEK
EFNEM Cennete açan çiçek KIZ
EFRAHİM Hz. Yusuf un ikinci oğlu. Orta Filistin’de yerleşen İsrail kabilesine adını verdiği söylenir. Bu kabile Hz. Süleyman’ın ölümünden sonra asıl İsrail topluluğunun 12 kola ayrılmasında etken oldu. ERKEK
EFRAS Atlar, beygirler, kısraklar. ERKEK
EFRAZ Kaldıran, yükselten. Firaz Yükselten, mümtaz, büyük, meşhur, maruf. KIZ
EFRİDUN Cemşid soyundan anlayış ve zekasıyla meşhur bir İran hükümdarı. KIZ
EFRUG 1. Parıltı, ışık. 2. Nur. ERKEK/KIZ
EFRUZ 1. Şule, parıltı. 2. Aydınlatan, parlatan. 3. Tutuşturan, yakan. Gösterişli güzel. KIZ
EFSA Cennette bir ırmak – Sibirbaz, Efsuncu – İnsanı teşhir eden. KIZ
EFSANE 1. Asılsız hikaye. 2. Masal, boş söz, saçma sapan lakırdı. Dillere düşmüş, maşhur olmuş hadise. KIZ
EFSER Taç KIZ
EFSUN Büyü KIZ
EFŞAN Eklendiği kelimelere “saçan, dağıtan, serpen, silken” manası verir.. Gülefşan Gül saçan. KIZ
EFTAL En değerli en yüksek. ERKEK
EFTALYA Bir dönemin ünlü gayrimüslim ses sanatçısı Denizkızı Eftalya’dan KIZ
EFTELYA Deniz kızı KIZ
EFZA Artmak, çoğalmak. ERKEK/KIZ
EGE 1. Bir çocuğu koruyan, işlerine bakan ve her halinden sorumlu olan. 2. Yaşça büyük, ulu. 3. Sahip. ERKEK/KIZ
EGEHAN Engin denizlerin hükümdarı ERKEK
EGEMEN Hakim, hüküm süren karşılığı olarak kullanılan bu kelime, hem kök, hem de ek olarak yanlıştır. Türkçe’de ne “eğe” kökü, ne de “man-men” şeklinde isim yapım eki vardır. ERKEK
EGENUR 1. Bir çocuğu koruyan, işlerine bakan ve her halinden sorumlu olan. 2. Yaşça büyük, ulu. 3. Sahip. KIZ
EGESEL 1. Bir çocuğu koruyan, işlerine bakan ve her halinden sorumlu olan. 2. Yaşça büyük, ulu. 3. Sahip. ERKEK
EĞİLMEZ Başkalarının baskısını ve üstünlüğünü kabul etmeyen, baş eğmeyen. ERKEK
EĞİN sırt, arka. ERKEK
EHAD 1. Bir, tek. 2. İlk sayı. 3. Allah’ın isimlerinden, bir ve tek olan Allah. İsim olarak kullanılmaz. KIZ
EHİL 1. Sahip, malik. 2. Becerikli, yetenekli. 3. Kankocadan her biri. ERKEK
EHLİMEN inançlı inanan kimse. ERKEK
EHLİYET 1. İşe yarar halde bulunuş, bir işi hakedebilecek durumda bulunuş, selahiyet, yetki. Mahirlik, iktidar, liyakat, kabiliyet, kifayet, mensubiyet. 3. İktidar, kabiliyet ve liyakat vesikası. KIZ
EHLULLAH 1. Allah’ın adamı, veli, evliya. 2. Allah’a teveccüh etmiş, kulluğunu yanlız ona yöneltmiş. Küfür ehlinden, ve şirkten kaçman. ERKEK
EJDER Bir masal yaratığı, korkulan, güçlü ERKEK
EKABİR Rütbece, görgü ve faziletçe büyük olanlar, devlet ricali. ERKEK
EKBER Kebir kelimesinden, En büyük ERKEK
EKE 1. Bilgili, deneyli, olgun. 2. Kurnaz, açıkgöz. 3. Bilmiş çocuk. 4. Dahi. ERKEK
EKEMEN 1. Bilgili, deneyli, olgun. 2. Kurnaz, açıkgöz. 3. Bilmiş çocuk. 4. Dahi. ERKEK
EKEN toprağa tohum atan serpen ERKEK
EKENER toprağa tohum serpen kimse ERKEK
EKER Toprakla uğraşan. ERKEK
EKİM 1. Toprağa ürün ekme işi. 2. Yılın onuncu ayı. KIZ/ERKEK
EKİN 1. Ekilmiş tahılın sürmüşü, tarlada bitmiş tahıl. 2. – Kültür. KIZ/ERKEK
EKİNER 1. Ekilmiş tahılın sürmüşü, tarlada bitmiş tahıl. 2. – Kültür. ERKEK
EKMEL 1. Daha, pek kamil, mükemmel ve kusursuz olan. 2. En uygun, en eksiksiz. 3. Ekmeli Enbiya Hz. Rasûlullah(s.a.s). 4. Dinin tamamlanması. Maide suresi ayet, 3. ERKEK
EKMELEDDİN 1. Dinin en olgunu, en olgunlaştırdığı isim. 2. Dinin tamamı. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır. ERKEK
EKMELETTİN 1. Dinin en olgunu, en olgunlaştırdığı isim. 2. Dinin tamamı. ERKEK
EKREM Pek cömert, iyiliksever ERKEK
ELA Sarıya çalar kestane rengi KIZ
ELANAZ Ela gözlü, nazlı güzel. KIZ
ELANUR Ela gözleriyle nur saçan. KIZ
ELBEK il beyi, ellerin beyi ERKEK
ELBİR uzlaştırıcı, arabulucu, bir işi birlikte yapan ERKEK
ELBURZ 1. Kafkaslarda en yüksek dağ. 2. Uzun boylu yakışıklı kimse. ERKEK/KIZ
ELÇİ 1. Başka bir devlet nezdinde devletini temsil eden kişi. 2. Sefir. 3. Allah’ın gönderdiği rasul ve nebiler. ERKEK
ELÇİM deste, demet, tutam KIZ
ELÇİN deste, demet, bir tutam, bir avuç, kışın ocak başında, öten cırcırböceği ERKEK
ELDEM sevimli kimse, sıcak kanlı kimse, cana yakın kimse ERKEK
ELDEMİR Demir gibi güçlü el. ERKEK
ELEM Acı, üzüntü, dert ve keder KIZ
ELFAZ Sözler, sözcükler. ERKEK
ELFİDA Feda etme, gözden çıkarma, verme. KIZ
ELFİN Küçük yaramaz, Ele avuca sığmayan KIZ
ELFİYE 1. 1000 mısralık manzume. 2. Manzum risaleler. KIZ
ELGİN Garip, yurdundan ayrılmış. ERKEK
ELGÜN kamu, herkes ERKEK
ELHAN Nameler, ezgiler ERKEK
ELİF Kibar, narin yapılı, ince-uzun boylu kız. – İlk KIZ
ELİFE Tutku, istek, alışılan şey. KIZ
ELİSA Çok şeker, çok akıllı KIZ
ELİZ El izi. KIZ
ELMAS Billurlaşmış karbondan oluşan sert değerli taş KIZ
ELMİRA Cennetteki en büyük meyve ağacı KIZ
ELVAN Renk renk, çok renkli KIZ/ERKEK
ELVİDA Allah’a ısmarladık. Allah’a emanet olun yollu ayrılık hitabı. Erkek ve kadın ismi olarak kullanılır. ERKEK/KIZ
ELVİN Cennet çiceği, Gökkuşağının her bir tayfına verilen isim, Sıcak – Sadakat, sonsuz arkadaslik ERKEK/KIZ
ELYESA Kur’anı Kerim’de adı geçen bir peygamber. ERKEK
EMAN 1. Emniyet. 2. Himaye, masuniyet. Güvence. Müslüman her ferde eman verebilir. ERKEK
EMANET 1. Emniyet edilen kimseye bırakılan şey, eşya veya kimse. 2. Osmanlı devletinde bazı devlet dairelerine verilen isim. KIZ
EMANETULLAH Allah’ın emaneti. ERKEK
EMANULLAH 1. Allah’ın emaneti. Devletin tebası, halk, millet. ERKEK
EMEÇ 1. Hedef. 2. Yamaç. 3. Henüz memeden kesilmemiş buzağı. ERKEK
EMEK 1. Uzun, yorucu ve özenli çalışma. 2. Bir işin yapılması için harcanan beden ve kafa gücü. ERKEK
EMEL 1. Ümit. 2. Şiddetli arzu, hırs, tamah. 3. Uzun zamanda gerçekleşebilecek arzu. 4. İnsan ömrünün yetmeyeceği hülyalar, kuruntular. KIZ
EMET Bereket, bolluk KIZ
EMİN Güvenilen, inanılan kimse ERKEK
EMİNE İnanılır, güvenilir. KIZ
EMİR Buyruk, komut ERKEK
EMİRA Prenses KIZ
EMİRE Buyruk, komut KIZ
EMİRHAN Emirlerin başı, hükümdarı ERKEK
EMİRSULTAN I. Beyazıd zamanında Buhara’dan Bursa’ya hicret eden mutasavvıf. ERKEK
EMRAH Anadolu saz şairlerinden. ERKEK
EMRAN Kürkler, hayvan derileri. ERKEK
EMRE Aşık. Mübtela. Vurgun, Ak gözlü, beyaz gözlü, Beylerbeyi, Büyük erkek kardeş ERKEK
EMREDDİN Dinin emrettiği. Türk dil kuralları açısından “d/t” olarak kullanılır. ERKEK
EMRETTİN Dinin emrettiği. ERKEK
EMRİ Emirle ilgili ERKEK
EMRİYE Emirle ilgili KIZ
EMRULLAH Allah’ın emri ERKEK
EMSAL 1. Kıssalar, hikayeler, destanlar. 2. Numuneler, örnekl3. Eş benz4. Yatış denk. 5. Katsayı. ERKEK
ENAM 1. Bütün mahlukat, yaratılmış her şey. 2. Halk, insanlar. Seyyidü’lEnam Halkın ulusu Rasûlullah(s.a.s). 3. Kur’ân! Kerim’in 6. Suresinin adı. 4. Bazı ayet ve duaları içeren dua kitabı. ERKEK
ENBİYA Peygamberler. ERKEK
ENÇ güvenilir kimse, erinçli kişi ERKEK
ENDER Çok az, nadir bulunan ERKEK
ENER En yiğit, en kahraman kişi. ERKEK
ENERGİN En olgun, çok olgun. ERKEK
ENES Hz. Ali’nin komutanı ERKEK
ENFA Çok yararlı, daha çok faydalı. ERKEK/KIZ
ENFAL 1. Ganimet. 2. Kur’anı Kerim’in 8 suresinin adı. ERKEK
ENFES Çok güzel, en güzel. KIZ
ENGİN 1. Ucu, bucağı görünmeyecek kadar çok geniş. 2. Denizin kıyıdan çok uzaklarda bulunan geniş bölümü, açık deniz. 3. Değer ve fiyatı düşük olan. 4. Yüksekte olmayan, alçak yer. ERKEK
ENGİNALP Değerli yiğit. ERKEK
ENGİNAY 1. Ucu, bucağı görünmeyecek kadar çok geniş. 2. Denizin kıyıdan çok uzaklarda bulunan geniş bölümü, açık deniz. 3. Değer ve fiyatı düşük olan. 4. Yüksekte olmayan, alçak yer. ERKEK
ENGİNER İyi, güzel, değerli insan. ERKEK
ENGİNİZ İz bırakacak kadar değerli insan. ERKEK
ENGİNSOY Geniş soydan gelen. ERKEK
ENGİNSU Açık deniz. ERKEK
ENGİNTALAY Büyük deniz, okyanus. ERKEK
ENGÜR 1. Çok gür. 2. Bereketli. ERKEK
ENHAR Irmaklar, çaylar. Enhar. Kur’anı Kerim’de cennetlerin altlarından akan ırmaklar. ERKEK/KIZ
ENİS Dost, arkadaş ERKEK
ENİSE Sevimli / Dost / Cana yakın arkadaş KIZ
ENMUTLU mutluluklar içinde en mutlu olan KIZ
ENNUR Işık, nur KIZ
ENSAR Hz. Muhammed’i Medine’ye davet edenlere verilen isim, Yardım ediciler ERKEK
ENSARULLAH Allah yolunda Rasûlullah(s.a.s)’a yardım edenler. ERKEK
ENVAR Ziyalar, aydınlıklar, ışıklar, parlaklıklar. ERKEK
ENVER En nurlu, en parlak ERKEK
ERACAR Becerikli erkek. ERKEK
ERAKALIN Alnı ak, dürüst erkek. ERKEK
ERAKINCI Yiğit akıncı. ERKEK
ERAKSAN Temiz adlı yiğit. ERKEK
ERALKAN Al kanlı yiğit. ERKEK
ERALP Yiğit erkek. ERKEK
ERALTAY Yiğit erkek. ERKEK
ERANDAÇ Yiğit erkek. ERKEK
ERANIL Yiğitliğinle anıl, tanın. ERKEK
ERASLAN Aslan gibi, güçlü kuvvetli erkek. ERKEK
ERAVEND 1. Şevk, arzu, istek. 2. Şan, şeref. ERKEK
ERAY Erken ay, ilk ay, ayın ilk günlerinde doğan. ERKEK
ERBAŞAT Yiğit erkek. ERKEK
ERBATUR Cesur, yiğit. ERKEK
ERBAY Soylu, ünlü aileye mensup erkek. ERKEK
ERBELGİN Açık yürekli erkek. ERKEK
ERBEN Yiğit erkek. ERKEK
ERBERK Şimşek gibi yiğit. ERKEK
ERBOĞA Boğa gibi güçlü erkek. ERKEK
ERBOY Yiğit soydan gelen. ERKEK
ERCAN Canlı, diri, sıhhatli erkek. ERKEK
ERCE Erkekçe, askerce. ERKEK
ERCİHAN Cihanın tanıdığı erkek. ERKEK
ERCİN Merdiven, basamak. ERKEK/KIZ
ERCİVAN Genç erkek. ERKEK
ERCÜMENT İtibarlı, haysiyetli, değerli ERKEK
ERÇELİK Çelik gibi güçlü erkek. ERKEK
ERÇETİN Sert, güçlü erkek. ERKEK
ERÇEVİK Çevik, hızlı erkek. ERKEK
ERÇİL Doğru, inanılır, güvenilir kişi. KIZ
ERÇİN Erken doğan, En erken davranan ERKEK
ERDA Beyaz karınca. KIZ
ERDAL Tek erkek, dal gibi uzun erkek. ERKEK
ERDEM 1. Fazilet. 2. Maharet, hüner 3. Liyakat. 4. Usta gemici. 5. İnsanın ruhsal yetkinliği. ERKEK
ERDEMALP Erdemli yiğit. ERKEK
ERDEMAY 1. Fazilet. 2. Maharet, hüner 3. Liyakat. 4. Usta gemici. 5. İnsanın ruhsal yetkinliği. KIZ
ERDEMER Erdemli kimse. ERKEK
ERDEMİR Demir gibi güçlü erkek. ERKEK
ERDEMLİ Erdemli, faziletli. ERKEK
ERDEN El değmemiş ERKEK
ERDENAY yeni Ay, el değmemiş Ay KIZ
ERDENİZ Denizler hakimi, denizi seven kişi ERKEK
ERDEŞİR Cesur, kahraman, aslan yürekli. ERKEK
ERDİ 1. Amacına ulaşan, erişen. 2. Olgunlaşmış erkek. 3. Ermiş veli. ERKEK
ERDİBİKE Olgunluğa erişmiş, deneyimli kadın. KIZ
ERDİM 1. Fazilet. 2. Maharet, hün3. Liyakat. 4. Usta gemici. 5. İnsanın ruhsal yetkinliği. ERKEK
ERDİN 1. Amacına ulaşan, erişen. 2. Olgunlaşmış erkek. 3. Ermiş veli. ERKEK
ERDİNÇ Duru, güçlü kuvvetli erkek. ERKEK
ERDOĞAN Yiğit doğan. ERKEK
ERDÖNMEZ Sözünden dönmeyen, doğru sözlü. ERKEK
ERDURAN Sözünden dönmeyen, doğru sözlü. ERKEK
ERDURMUŞ Sözünden dönmeyen, doğru sözlü. ERKEK
ERDURSUN Sözünden dönmeyen, doğru sözlü. ERKEK

——————————

title : E harfi ile başlayan bebek isimleri , E Harfi ,Baslamak, Bebek İsimleri, E Harfi İel başlayan 2010 bebek isimleri ,2010 bebek isimleri ,en popiler bebek isimleri , 2010 en popiler bebek isimleri , e harfi başlayan 2010 en güzel bebek isimleri

—————————–

EREK Gerçekleştirilmek için tasarlanan ve erişmek istenilen şey, amaç, gaye, hedef. ERKEK
EREKEN Gerçekleştirilmek için tasarlanan ve erişmek istenilen şey, amaç, gaye, hedef. ERKEK
EREL Erkek eli, güçlü el. ERKEK
EREM Ulaşmak, kavuşmak için çaba gösteren, Cennet Kız/Erkek
EREN 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ERKEK
ERENALP 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ERKEK
ERENAY 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ERKEK
ERENCAN 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ERKEK
ERENDİZ Gezegenlerin en büyüğü ve güneşe yakınlık bakımından beşincisi Jüpiter. ERKEK
ERENGÜÇ 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ERKEK
ERENGÜL 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ve gül isimlerinden birleşik. KIZ
ERENGÜN ulaşıp gelen gün KIZ
ERENÖZ 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ERKEK
ERENSOY 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ERKEK
ERENSU 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs. ERKEK
ERENTÜRK Eren-türk. ERKEK
ERER Ulaşır, kavuşur. ERKEK
ERETNA XIV. yy. Orta Anadolu’da Sivas ve Kayseri’de beylik kuran bir zat. Aslen Uygur Türkleri’nden olup Küçük Asya’da Anadolu Selçuklularına ait yerleri idarelerine almış olan İlhanlıların emirlerinden biri. Adil yönelimi sayesinde halkın övgüsünü ERKEK
EREZ Acıbadem ağacı. ERKEK
ERG İNER Olgun erkek. ERKEK
ERGALİP Üstün, yenen kimse. ERKEK
ERGAZİ Üstün, yenen kimse. ERKEK
ERGE Şımarık, nazlı. KIZ
ERGENÇ Genç erkek. ERKEK
ERGENER Genç erkek. ERKEK
ERGİ İyi, güzel bir şeye erişme. ERKEK
ERGİN 1. Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş. 2. Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiği yaşa gelmiş olan kimse ERKEK
ERGİNALP 1. Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş. 2. Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiği yaşa gelmiş olan kimse ERKEK
ERGİNAY 1. Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş. 2. Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiği yaşa gelmiş olan kimse ERKEK
ERGİNCAN Olgun ruhlu kimse. ERKEK
ERGİNER Olgun erkek. ERKEK
ERGİNSOY Olgun kişilerin soyundan gelen. ERKEK
ERGİNTUĞ 1. Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş. 2. Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiği yaşa gelmiş olan kimse ERKEK
ERGÖK 1. Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş. 2. Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiği yaşa gelmiş olan kimse ERKEK
ERGÖKMEN Mavi gözlü, sanşın kimse. ERKEK
ERGÖNÜL Gönül eri, iyi insan. ERKEK
ERGUN Oynak, hızlı giden at ERKEK
ERGUNALP Hızlı, çevik, yiğit. ERKEK
ERGUNER Hızlı, çevik erkek. ERKEK
ERGUVAN 1. Erguvan çiçeği. 2. Kızıl şey. 3. Kırmızı kadife. ERKEK/KIZ
ERGÜÇ Erkek gücü. ERKEK
ERGÜDEN 1. Yiğitlik eden erkek. 2. Sevk ve idare kabiliyeti olan, lider. ERKEK
ERGÜDER 1. Yiğitlik eden erkek. 2. Sevk ve idare kabiliyeti olan, lider. ERKEK
ERGÜL Nadide gül, tek gül. KIZ/ERKEK
ERGÜLEÇ Güleryüzlü erkek. ERKEK
ERGÜMEN Amacına, isteğine kavuşan. ERKEK
ERGÜN 1. Yumuşak uysal kimse. 2. Sulu kar, sulu saf kar. ERKEK
ERGÜNAY 1. Yumuşak uysal kimse. 2. Sulu kar, sulu saf kar. ERKEK
ERGÜNER Yumuşak huylu, uysal erkek. ERKEK
ERGÜVEN Kendine güvenen. ERKEK
ERGÜVENÇ Güven duyulan kimse. ERKEK
ERHAN İyi, adaletli hükümdar. ERKEK
ERHUN Hunlu yiğit ERKEK
ERİB Akıllı, zeki kimse. ERKEK
ERİBE Akıllı, zeki kimse. KIZ
ERİKE Taht. KIZ
ERİKER Becerikli, yürekli adam. ERKEK
ERİM 1. Bir şeyin erebileceği uzaklık. 2. Vakıf olmak, yetmek. KIZ/ERKEK
ERİMEL 1. Bir şeyin erebileceği uzaklık. 2. Vakıf olmak, yetmek. ERKEK
ERİMŞAH 1. Bir şeyin erebileceği uzaklık. 2. Vakıf olmak, yetmek. ERKEK
ERİNÇ Rahat, huzur. ERKEK
ERİNÇER Huzur veren kimse. ERKEK
ERİPEK Yumuşak, uysal erkek. ERKEK
ERİŞ Zeki, uyanık, azılı. ERKEK
ERKAL Erkek kal, adam olarak kal. ERKEK
ERKAN Erkek kanlı ERKEK
ERKE 1. İş başarma gücü. 2. Nazlı serbest büyütülmüş çocuk. KIZ/ERKEK
ERKEL Güçlü, kudretli el. ERKEK
ERKILIÇ Kılıç gibi keskin güçlü yiğit. ERKEK
ERKINAY Çalışan erkek. ERKEK
ERKİN Serbest, hür. ERKEK
ERKİNER Bağımsız, özgür insan. ERKEK
ERKMAN Güçlü, etkili, sözü geçen kimse. ERKEK
ERKOÇ Güçlü, iriyan erkek. ERKEK
ERKOÇAK bkz. Koçak. ERKEK
ERKSAN Güçlü, etkili san, tanınmış ad. ERKEK
ERKSOY Güçlü soydan gelen. ERKEK
ERKSUN Gücünü, kudretini göster. ERKEK
ERKUL Erkek kul, güçlü kuvvetli adam, kul. ERKEK
ERKUT 1. Güçlü, dayanıklı erkek. 2. Mübarek insan, kutlu insan. ERKEK
ERKUTAY Uğurlu ayda doğan erkek. ERKEK
ERMA Çok güzel ve cilveli olan. KIZ
ERMAN Erdemli yiğit ERKEK
ERMİN Keykubat’ın dördüncü oğlu. ERKEK
ERMİŞ 1. Allah’a yönelmiş ve bu yolda merhale katetmiş kimse. 2. Veli, aziz. ERKEK
ERMİYE Dolu yağdıran kasırga. KIZ
ERNA İşveli, cilveli, şen şakrak sevgili. KIZ
ERNOYAN Yiğit başkomutan. ERKEK
EROĞUZ Yiğit kimse. ERKEK
EROKAY Seçkin, beğenilen erkek. ERKEK
EROL Erkek ol. – “Er” ve “ol” kelimelerinden birleşik isim. ERKEK
ERONAT Dürüst, güvenilir, iyi erkek. ERKEK
EROZAN Erkek ozan, şair. ERKEK
ERÖZ Özü erkek, yiğit olan. ERKEK
ERSAL Yiğitliğinle tanın. ERKEK
ERSALMIŞ Yiğitliğinle tanın. ERKEK
ERSAN l. Adıyla, sanıyla ünlenmiş erkek. 2. Güzel, güçlü san bırakmak. ERKEK
ERSAVAŞ Yiğitliğinle tanın. ERKEK
ERSAYIN Saygı değer kimse. ERKEK
ERSEÇ Seçkin ol. ERKEK
ERSEN Mutlu, neşeli erkek. ERKEK
ERSERİM 1. Serme işi. 2. Sabırlı kişi ERKEK
ERSEVEN Seven erkek. ERKEK
ERSEVER Seven erkek. ERKEK
ERSEVİM Sevimli, sempatik erkek. KIZ
ERSEYİM Sevimli, sempatik erkek. KIZ
ERSEZEN Kavrayışı güçlü erkek. ERKEK
ERSEZER Kavrayışı güçlü erkek. ERKEK
ERSİN Erkeksin anlamında ERKEK
ERSÖZ Yiğit sözlü. ERKEK
ERSU Yiğit sözlü. ERKEK
ERSUNAL Yiğit sözlü. ERKEK
ERŞAD Sevinçli, mutlu erkek. ERKEK
ERŞAHAN Şahin gibi güçlü yiğit. ERKEK
ERŞAHİN Erkek şahin, kuş. ERKEK
ERŞAN Yiğitliğiyle tanınmış, ünlenmiş erkek. ERKEK
ERŞAT Doğru yolu bulan ERKEK
ERŞED En reşid, ergin olan, doğru yola daha yakın, hareket hattı daha iyi olan. ERKEK
ERTAÇ Erkekliği taç gibi taşıyan ERKEK
ERTAN Tan gibi ateş renkli er ERKEK
ERTAŞ Taş gibi erkek. -Er ve taş kelimelerinden birleşik isim. ERKEK
ERTAYLAR Uzun boylu, yakışıklı erkek. ERKEK
ERTE 1. Gelecek şafak, şafak sökme zamanı. 2. Yarın. 3. Herhangi bir işte ilk başarı. ERKEK
ERTEK Tek, eşsiz yiğit. ERKEK
ERTEKİN Soylu erkek. – Er ve tekin kelimelerinden birleşik isim. ERKEK
ERTEM Erdem / Fazilet ERKEK
ERTEN 1. Sabah güneşin doğduğu zaman. 2. Gün. ERKEK
ERTİNGÜ Olağanüstü görülmemiş. ERKEK
ERTOK Gözü, gönlü tok yiğit. ERKEK
ERTÖRE Töreleri olan yiğit. ERKEK
ERTUĞ Sorguç tutan erkek. ERKEK
ERTUĞRUL Dürüst, doğru, yiğit. – Ertuğrul Gazi ERKEK
ERTUNA 1. Çok bol. 2. Yavru. 3. Görkemli, gösterişli. 4. Karaor-manlardan doğan, Karadeniz’e dökülen, Avrupa’nın Volga’dan sonra en uzun ırmağı. ERKEK
ERTUNÇ l. Tunç renkli erkek. -2. Tunç madeni gibi güçlü kuvvetli erkek. – Er ve tunç kelimelerinden birleşik isim. ERKEK
ERTUNGA 1. Yiğit hakan. 2. Uygur yazıtlarında geçen Türk adı. ERKEK
ERTÜZE (bkz. Tüze). ERKEK
ERÜSTÜN Üstün erkek. ERKEK
ERVA 1. Çok güzel genç. 2. Son derece cesur ve yiğit adam. 3. Cennet meyvesi KIZ/ERKEK
ERVİN 1. Tecrübe, sınama, deneme. 2. Şeref ve itibar. KIZ
ERYALÇIN Sert, güçlü, boyun eğmez yiğit. ERKEK
ERYAMAN Güçlü, becerikli. ERKEK
ERYAVUZ Yürekli, korkusuz. ERKEK
ERYETİŞ Erken gel. ERKEK
ERYILDIZ Yıldız gibi parlak yiğit. ERKEK
ERYILMAZ Yılmayan, bıkmayan, azimli, sebatlı kişi ERKEK
ERZADE Yiğit oğlu. ERKEK
ERZAN 1. Ucuz, bol. 2. Uygun, münasip, layık. ERKEK/KIZ
ESAT Çok uğurlu ve mutlu ERKEK
ESED Arslan. GazanfHaydar. Cesur ve kahraman kişi anlamında kullanılmıştır. ERKEK
ESEDÜDDİN Dinin arslanı. Şeref lakabıdır. ERKEK
ESEN Sağ, salim, sağlıklı. KIZ/ERKEK
ESENBOĞA Sağ, salim, sağlıklı. ERKEK
ESENDAĞ Dağ gibi güven verici ve sağlam yaptı. ERKEK
ESENER Sağlıklı, rahat kimse. ERKEK
ESENGÜL Canlı, dipdiri, renkleriyle yeni açan güzel gül. KIZ
ESENNUR Mutluluk Işığı KIZ
ESENTÜRK Güçlü, kuvvetli, sağlıklı Türk. ERKEK
ESER Nişan, iz – Etki – Yapıt – Soğuk esen rüzgar KIZ/ERKEK
ESİLA Kur’an da geçen bir kelimedir. Öğle ile ikindi arasındaki vakit demektir. KIZ
ESİM Rüzgar gibi olan. KIZ
ESİN 1. Rüzgar, sabah rüzgarı. 2. ilham, çağrışım. KIZ
ESİR Çok sevinçli. ERKEK
ESLEK 1. Çalışkan, gayretli. 2. Yumuşak başlı, uysal. 3. Atik, çevik. ERKEK
ESLEM 1. Kendini Allah yoluna adamış, seçilmiş doğru yola götüren, 2. Cennette kalan son nur tanesi, 3. Müslüman kadın KIZ/ERKEK
ESLİNA Dünyalar güzeli KIZ
ESMA 1. Adlar. 2. Kulaklar, işitme. Esmaü’lHüsna. Allah’ın güzel isimleri. Hz. Esma Hz. Ebû Bekir’in kızı, Hz. Aişe’nin ablasıdır. KIZ
ESMACAN Adı can olan. KIZ
ESMAGÜL Adı gül. KIZ
ESMAHAN 1. Adlar. 2. Kulaklar, işitme. Esmaü’lHüsna. Allah’ın güzel isimleri. Hz. Esma Hz. Ebû Bekir’in kızı, Hz. Aişe’nin ablasıdır. KIZ
ESMAN Bedeller, kıymetler, değerler. KIZ
ESMANUR Adı nur. KIZ
ESME Esmek fiili. KIZ
ESMER Siyah, kara. KIZ
ESMERAY Ay güzelliğinde esmerlik, Siyah ay, buğday renkli, karayağız. KIZ
ESNA Yüksek, yüce. Bir işin yapıldığı an. KIZ
ESRA En çabuk, çok çabuk, Melek KIZ
ESVED Siyah, kara. KIZ
EŞARl Ebû Musa Abdullah b. Kay s el Eşari( Öl. 935). Ünlü kelam alimi, Eş’ari mezhebinin, kurucusudur. 40 yaşına kadar Mutezile görüşü benimsemiş, daha sonra Basra camiinden de herkese ilan ederek Mutezile’yi bıraktığını açıklamıştır. ERKEK
EŞAY Ay kadar güzel. KIZ
EŞCA En cesur, en yiğit kişi. ERKEK
EŞFAK Daha şefkatli, çok merhametli. ERKEK
EŞLEM Selametli, güvenilir KIZ
EŞRAF 1. Şerefli, saygın kimseler 2. Bir yerin zenginleri, sözü geçenler. ERKEK
EŞREF Şerefli, şeref sahibi / Uğurlu ERKEK
ETEM Daha tam daha noksansız, mükemmel. ERKEK
ETHEM (bkz. Edhem). ERKEK
EVA Havva. Yaratılan ilk kadın. KIZ
EVCAN Evdeki insan evcimen. ERKEK
EVCİMEN Evine, ailesine bağlı. Ev işlerinde becerikli. ERKEK
EVDEGÜL Güzel kız. KIZ
EVE Havva. Yaratılan ilk kadın. KIZ
EVFA Daha vefalı, cana yakın, sözünde duran. ERKEK
EVGİN Telaşlı, aceleci ERKEK
EVİN Tohum, tane, öz cevher. KIZ
EVİRGEN İşini bilen, tedbirli kimse. ERKEK
EVLA Daha uygun, daha layık, daha iyi üstün. Hayırlı amel. / Cennet nimetleri KIZ
EVLİYA 1. Velil2. Allah’ın dostları. 3. İman edip salih amel işleyenl4. Allah yolunda mallan ve canlan yla cihad edenl5. Allah’ın emaneti olan dinini ve hükümlerini yeryüzünde tevelli ederek korumaya çalışanlar. ERKEK
EVNUR Güzel kız. KIZ
EVRA Hisar. KIZ
EVREM Neslimin devamı, benden sonrası ERKE
EVREN 1. Büyük yılan, ejderha. 2. Felek, zaman. 3. Kainat, dünya. 4. Yaşanılan vasat. KIZ/ERKEK
EVRENSEL Alemşümül karşılığı olarak. – Fransızca “Universal’e benzetilerek kullanılır. ERKEK
EVRİM Aşamalarla kendini gösteren ilerleme, değişim KIZ/ERKEK
EVSAN Putlar, harçlar. İsim olarak kullanılmaz. KIZ
EVŞEN Hafif / Şen olan ev gibi de tanımlanabilir KIZ
EVVAH 1. Çok ah eden. 2. Çok dua eden. 3. Merhametli. 4. İmanı sağlam. 5. Din bilgisi çok geniş olan kimse. 6. Kur’anı Kerimde bu isimle Hz. İbrahim vasıflandırılmıştır. ERKEK
EVVEL 1. İlk başlangıç, ilkin. 2. Allah’ın 99 isiminden biri. KIZ
EYGÜL İyi. KIZ/ERKEK
EYLEM Değişiklikdoğuran davranış, iş KIZ
EYLÜL Sonbaharda bir ay adı KIZ
EYMEN 1. Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı, kutlu. 2. Sağ taraftaki. Eymen b. Hureym. Sahabedendir. Mekke’nin alınışı sırasında müslüman oldu. Babası ve amcası Bedir şehiderindendir. Hadis rivayetiyle ün kazandı. ERKEK
EYSU Suya seslenen KIZ
EYŞAN Şanlı güzel, güzelliği ile ünlü KIZ
EYÜB 1. Sabırlı. 2. Dönen, pişman olan, günahlarına tevbe eden demektir. Kur’an’da adı geçen peygamberlerden. Güzel sabır sahibi. Allah’ın imtihanına güzellikle sabredip mükafat ve ihsana ulaşmıştır. Türk dil kuralı açısından “b/p” olarak okunur. ERKEK
EYÜP Sabırın simgesi olmuş bir peygamber ERKEK
EZAMET 1. Büyüklük, ululuk. 2. Çalım, kıvnm. KIZ
EZEL Başlangıcı olmayan ERKEK
EZELHAN Başlangıcı olmayan ERKEK
EZFER Güzel kokulu. KIZ
EZGİ 1. Belli bir kurala göre yaratılan ve kulakta haz uyandıran şeşname. 2. Makamla söylenen manzum söz. 3. Beste KIZ
EZGİN Sesi düzenli gelen. Paraca durumu bozuk olan. Çok sıkıntı çekmiş. KIZ
EZGÜ Makam, hava. KIZ/ERKEK
EZHAN İnsanda akıl, fikir, zeka, hafıza anlayış, kavrayış, kudretleri. ERKEK/KIZ
EZHERAN Ay ve güneş. ERKEK/KIZ
EZNEV Yeni baştan, yeniden. ERKEK/KIZ
EZRA Sözü, konuşması düzgün KIZ
EZRAK Mavi gözlü. Gök rengi saf ve temiz su. ERKEK/KIZ

——————————

keywords : E harfi ile başlayan bebek isimleri , E Harfi ,Baslamak, Bebek İsimleri, E Harfi İel başlayan 2010 bebek isimleri ,2010 bebek isimleri ,en popiler bebek isimleri , 2010 en popiler bebek isimleri , e harfi başlayan 2010 en güzel bebek isimleri

—————————–

Erkek isimleri ve anlamları

www.kalpde.com erkek isimleri ve anlamları
ABAY: Sezgi, anlayış, dikkat
ABBAS: Sert, çatık kaşlı veya Aslan
ABDULLAH: Allah’ın adamı- Allah’a ait olan, onun yolundan giden kişi
ABİDİN: Dua eden / Duacı
ACUN: Dünya,varlık
ADEM: Allah’ın yarattığı ilk insan / Adam
ADİL: Adaletli / Hakça davranan
ADNAN: Eski Türk isimlerinden / İki gökyüzü, iki cennet anlamında
AFFAN: Kendini kötülüklerden uzak tutan
AGAH: Bilgili / Bilen / Haberli / Uyanık
AHMET: Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah’a şükreden /
AKAD: Soyluluk, Onurlu bir kişiliğe sahip olmak
AKAY: Beyaz ay,dolunay
AKEL: Dürüst,güvenilir
AKGÜN: Mutlu,sevinçli gün
AKIN: Hızlı bir biçimde düşmana yapılan saldırı
AKİF: Dünya işlerinden uzaklaşıp, ibadet için Allah’a yönelen
AKİL: Akıllı , Rüştünü kanıtlama konumuna gelmiş , yaptıklarının farkında olan
AKTAÇ: Beyaz taç,gelin tacı
AKTAN: Aydınlık gece
ALAADDİN: Din uğruna çalışan
ALDEMİR: Ateşte kıpkırmızı hale getirilen demir Al-Demir
ALİ: Yüce, yüksek, şanlı, onurlu kimse
ALİCAN: Cana yakın, içtenlikli, candan, sıcakkanlı, girişken
ALİM: Bilim adamı, bilgin ilim bilen, ilimle uğraşan kimse
ALİŞAN: Şanı şerefi en yüksek olan
ALKAN: Kızıl kan
ALKIN: Sevdalı,aşık
ALP: Kahraman,cesur,savaşçı
ALPAR: Yiğit,cesur
ALPASLAN: Aslan gibi cesur,savaşçı beyi
ALPAY: Cesur,yiğit
ALPER: Alp + Er Cesur erkek Soylu erkek anlamında
ALPHAN: Yiğit,hükümdar
ALPTEKİN: Alp+ Tekin Soylu prens, güvenilir ve soylu
ALTAN: Al + Tan Kırmızı + şafak, güneşin şafaktaki kırmızı rengi
ALTAY: Yüksek orman anlamında. Orta Asya’da bir sıradağ
ALTUĞ: Al+Tuğ Kırmızı + Tuğ değerli taşlarla süslü tuğ
ANDAÇ: Armağan,hediye
ANIL: Ölçülü davranan, hoşa giden kimse
ARAL: Takımada,sıradağlar.
ARAS: Sahip çıkılan buluntu, Doğu anadoluda bir ırmağın adı
ARCAN: Saf,temiz
ARDA: Halef, ardından gelen
AREL: Temiz,dürüst
ARGÜN: Temiz gün, günlük güneşlik, yaşama sevinci veren gün
ARIKAN: Temiz soy
ARIN: Temiz,saf – Alın
ARİF: Anlayışlı,tanınmış,meşhur,bilgi sahibi
ARKAN: Temiz kandan gelen – Üstün,galip
ARMAĞAN: Hediye,ödül
ARMAN: Hasret,özlem – Sıkıntı
ARSLAN: Yırtıcı,güçlü,yiğit
ARTAÇ: Ar+ Taç Utanma duygusunu baş tacı eden
ASIM: Temiz, namuslu, sağlam karakterli
ASİL: Soylu, soylu bir aileden gelen,seçkin insan
ASLAN: Türklerin, güçlü insan tanımlarında genellikle seçtikleri ormanlar kralı
ASRIN: Bu asıra ait, bu devire uygun
ASUTAY: Hırçın tay
AŞKIN: Benzerlerinden daha üstün – Coşkun
ATA: Baba, ced, Ecdat, Büyükbaba, Bilge
ATABEK: Şehzade eğitmeni – Devlet yetkilisi
ATABEY: Selçuklularda şehzadeleri eğitmekle görevli kişilere verilen ünvan
ATACAN: Hoşgörülü,babacan
ATAHAN: Han soyundan gelen, soylu yiğit
ATAK: Canlı,girişken-Cömert-Nişancı
ATAKAN: Atasının kanını taşıyan, atasının kanından gelen gücü barındıran
ATALAY: Ünlü,şöhretli
ATAMAN: Ata kişi,önder
ATANUR: Atasından aldığı nuru taşıyan
ATASOY: Ataların soyundan gelen
ATAY: Herkesçe bilinen, tanınmış, ünlü
ATEŞ: Yanıcı maddelerin yanmasıyla ısı ve ışığın ortaya çıkması
ATIF: Eğilimli, birine şefkatle eğilen, sevgi duyan / Bir şeye yönlendirilen
ATIL: İleri hamle yap, anlamında Atıl, atılmak
ATILAY / ATALAY: Kolaylıkla ileri atılabilen, cesur kimse
ATILGAN: Engelleri aşan – Korkusu olmayan
ATINÇ: Atılgan / Atak
ATİLLA / ATTİLA: Hunların “Tanrının Kırbacı” denilen büyük hükümdarı
ATLIHAN: At + Han kelimelerinden, İyi ata binen yiğit Han
AVNİ: Yardım etmek, yardımda bulunmak, yardımla ilgili
AYBAR: Gösterişli,heybetli
AYBARS: Ay ve Pars kelimelerinden, Ay gibi güzel, pars gibi yırtıcı
AYBERK: Sağlam kişilik- Ayın parlaklığı
AYDEMİR: Ay gibi ışıklı,temiz,demir gibi güçlü
AYDIN: Beyni çağdaş düşüncelerle aydıınlanmış, bilgili kişi
AYGÜN: Ay gibi parlak ve ışıklı güzel gün
AYHAN: Ay gibi güzel yüzlü hakan Ay +Han
AYKAN: Kanı ay gibi parlak ve temiz Ay Kanlı
AYKUT: Kutlu ay, armağan, ödül
AYTAÇ: Başında ay gibi ışıklı taç bulunan Ay + Taç
AYTEK: Ay gibi
AYTEKİN: Tek ay, uğur getiren ay
AYTUNÇ: Ay gibi güzel,tunç kadar sağlam
AYYÜCE: Ay gibi aydınlık nurlu ve yüce olan er
AZER: Azerbaycan kelimesinin kökü olan Azer’den..
AZİM: Bir şeyler yapmak için kararlı kişi, Azmeden, Azimli
AZİZ: Onur sahibi yüce, Saygıdeğer, Manevi gücü çok üstün
AZMİ: Kemikli, kemikle ilgili / Azim sahibi

BABÜR: Hindistan’da yaşayan bir tür kaplan/Babür imparatorluğunun kurucusu Babürşah’tan
BAHA: Değer fiyat, kıymatinin karşılığı, Ederi
BAHADIR: Yiğit , kahraman, atak, gözünü daldan budaktan esirgemeyen
BAHATTİN: Dinin değerlisi,güzelliği
BAHİR: Deniz-Belli, açık-Işıklı,parlak
BAHRİ: Denizle ilgili, denizci, denizingücü, sonsuzluğu
BAHTİYAR: Mutlu, talihli, Hayatından memnunolan
BAKİ: Süreklilik sahibi, sonsuza kadar kalan, sonsuz, sonu olmayan
BALA: Küçük çocuk, Yavru, Korunması gereken
BALABAN: Bir tür yırtıcı kuş. İri cins birtür Doğan (kuş)
BALER: Tatlı dilli, cana yakın
BARAN: Yağmur mevsimi
BARANSEL: Güce, kuvvete ait. Güçsel.
BARBAROS: “Barba Rosse” Kırmızı sakal. Asıl adı Hızır olan büyük Türk amiraline Avrupalıların taktığı ad.
BARIN: Bütün,tüm – Güç kuvvet
BARIŞ: Uzlaşma.
BARKAN: Çölde oluşan küçük kum kitlesi
BARKIN: Gezgin, Seyyah, Sürekli gezipdolaşan
BARLAS: Kahraman
BARS: Kaplan benzeri yırtıcı hayvan
BASRİ: Gören, görme ile ilgili, görebilmek
BAŞAR: Başarılı ol anlamında
BAŞER: Başta gelen
BATI: Güneşin battığı yön
BATIHAN: Batı’nın hükümdarı, hanı
BATIKAN: Batı+ Khan Batının Hanı ya da Batının Kanı anlamında
BATIRAY: Ay gibi yiğit
BATTAL: Kahraman. Oldukça iri yapılı, Alışılmışın dışında büyük
BATU: Güçlü Kuvvetli
BATUHAN: Güçlü Kuvvetli Han. Altınordu devletinin kurucusu Batuhan.
BATUR: Korkusuz, yiğit.
BATURALP: Yiğitler yiğidi
BAYAR: Büyük, ulu yüce.
BAYBARS: Eski Türklerin beslediği kaplan
BAYBORA: Fırtına
BAYCAN: Zengin
BAYEZİT/BEYAZIT: Birçok Osmanlı şehzadesinin ortakadı.
BAYHAN: Zengin ve güçlü
BAYKAL: Yaban kısrağı. Moğolistandaki büyükgöl
BAYRAKTAR: Bayrak taşıyan.
BAYRAM: Ulusca kutlanılan, Kutsal ve önemli günler.
BAYSAL: Dirlik düzenlik içinde, sakin,gürültüsüz.
BAYÜLKEN: Göğün 16.katında oturan barış tanrısı
BEDİR: Ayın ondördü. Dolunay. Ay.
BEDİRHAN: Ay+ Han gibi Bedir + Han
BEDRETTİN: Ayın ondördü gibi ışık saçan, temiz ve yüce
BEDRİ: Ay gibi, aya benzeyen, Aya ait
BEHÇET: Sevinç, güzellik, güler yüzlülük.
BEHİÇ: Şen. Güleryüzlü, Neşeli.
BEHLÜL: Hayır sahibi – Daima gülen
BEHRAM: Merih Yıldızı.
BEHZAT: Doğuştan iyi, soylu kişi
BEKİ / BEKRİ: El değmemiş, Bakir, Tertemiz, bozulmamış.
BEKİR: Yeni doğmuş, bakir
BEKTAŞ: Saygın, aziz, denk, eşit.
BERAT: İzinli, müsaadeli olmak / Diploma
BERHAN: Han soyundan, Hanla ilgili, han üzerine.. (Han=Hakan)
BERK: Sağlam güçlü, dayanıklı
BERKAN: Parlama – Kıvırcık kuzu postu
BERKANT: Sağlam Yemin . Berk + Ant.
BERKAY: Sağlam yapılı ve ayışığı gibi parlak olan. Ay ışığı, Güçlü ay
BERKE: Cengiz Han’ın torununun adı. Değnek, sopa, kamçı anlamında da kullanılır
BERMAL: Birşeyler yapmakla ilgili, yapan, ortaya çıkaran, becerikli
BESİM: Güler yüzlü
BİLAL: İlk ezanı okuyan Bilal-i Habeşi’nin adından..
BİLGE: Derin bilgi sahibi
BİLGEHAN: Göktürk hakanı
BİLGİN: Bilgi sahibi. Alim
BİRANT: Tek yemin. Özelliği olan yemin
BİRCAN: Tek, eşsiz
BİROL: Tek ol, anlamında . Bir + Ol
BOĞAÇ: Bir Dedekorkut kahramanı
BOĞAÇHAN: İnanılmaz derecede güçlü , insanüstü gücü olan
BORA / BORAN: Ardından yağış getiren şiddetlirüzgar.
BOZKURT: Türklerin Orta asyadan çıkışında yol gösterdiğine inanılan efsanevi kurt
BUĞRA: Erkek deve
BUĞRAHAN: Müslüman Türk Hakanlardan Saltuk Buğrahan.
BULUT: Bildiğimiz bulut. (Havada bulut sen bunu unut gibi)(!)
BUMİN: Baykuş, Puhu kuşu.
BURAK: Hz. Muhammed’in Miraç’ta bindiği efsanevi ata verilen isim.
BURÇ: Kale, hisar çıkıntısı – Güneş sistemi – sarp yamaç
BURÇAK: Baklagillerden bir bitki
BURÇİN: Dişi geyik.
BURHAN: Delil, kanıt.
BURHANETTİN: Dinin kanıtı, dinin delili, isbatı
BÜLENT: Yüksek, uzun, erişilmesi zor, yüce
BÜNYAMİN: Hz. Yakup’un oğlu

CABBAR: Güç ve kuvvet sahibi kimse
CAFER: Çay dere küçük akarsu
CAHİT: Çalışan çaba gösteren / İnatçıayak direyen
CAN: İnsan ve hayvanlarda yaşamı sağlayan ve ilk korunan
CANALP: Özünde yiğitlik, güç olan
CANBERK: Güçlü, sağlam
CANDAŞ: Dost, yoldaş
CANDEMİR: Özü demir gibi sağlam
CANDOĞAN: Cana doğan
CANEL: Dostluk eli
CANER: İçten, sevimli
CANKAT: Yaşamına can ekle, sevinçle dol
CANKUT: Mutlu, talihli – Talih, şans
CANSIN: Dostsun, sevgilisin
CANTEKİN: Tek, eşsiz can
CAVİT: Sonsuz, ebedi
CELAL: Büyüklük ululuk, hışım
CELALETTİN: Büyüklük ululuk, hışım
CELAYİR: Moğolların kollarından
CELİL: Ulu, yüce, manevi değeri yüksek olan
CEM: Bir şeyin toplamı, tamamı
CEMAL: Güzellik, özellikle yüz güzelliği
CEMALETTİN: Güzellik taşıyan
CEMİL: Güzel
CEMRE: Ateş,kor-Suda,havada,toprakta oluştuğuna inanılan sıcaklık
CENAN: Yürek, gönül kalp
CENAP: Manevi büyüklük / Onur
CENGİZ: Sert ve haşin tabiatlı, kolay yumşamayan
CENGİZHAN: Moğol İmparatorluğunu kuran hükümdar
CENK: Savaşmak , Kısa süreli savaş
CEVAHİR: Mücevher,değerli süs taşı
CEVAT: İyilik, güzellik, olgunluk, kusursuzluk
CEVDET: Olgunluk, büyüklük – Kusursuzluk
CEYHAN: Güney bölgemizde bir ırmak adı
CEYHUN: Eski Türk isimlerinden / yiğitgüçlü kişi
CEZMİ: Kesin karar veren
CİHAN: Dünya
CİHANGİR: Cihanı ele geçiren
CİHAT: Din uğruna savaşmak
CİVAN: Yeni yetme, körpe, genç
COŞAR: Heyecan dolu, kabına sığmayan
COŞKU: Heyecan ve hayranlık uyandıran durum
COŞKUN: Aşırı heyecanlı, çok duyarlı
CUMA: Müslümanlar için haftanın kutsal günü
CUMHUR: Halk topluluğu
CÜNEYT: Büyük bir mutasavvuf

ÇAĞAN: Bayram, şenlik, mutlu gün
ÇAĞATAY: Küçük tay, çocuk gibi sevimli
ÇAĞDAŞ: Aynı çağda yaşayan, çağa uygun
ÇAĞIN: Yıldırım, şimşek
ÇAĞLAR: Çağıldayarak akan su, şelale
ÇAĞMAN: Çağdaş insan
ÇAĞRI: Davet
ÇAKABEY: 11.yy’da İzmir yöresinde beylik kuran Türk Beyi
ÇAKAR: Parlayan, ışık veren
ÇAKIN: Şimşek, parıltı
ÇAKIR: Mavi renkli, gri benekli gözü olan
ÇAVUŞ: Askerde bir rütbe
ÇELEBİ: Efendi, görgülü, terbiyeli
ÇELEN: Yakışıklı, saçak, akıllı
ÇELİK: Su verilerek sertleştirilmiş demir
ÇELİKER: Çelik gibi güçlü insan
ÇETİN: Güç, zor, engelli
ÇEVİK: Atak, hareketli
ÇEVRİM: Girdap, sürekli değişim, anafor
ÇIĞIR: Çığın açtığı iz, yol – Yenilikçilik
ÇINAR: Geniş yapraklı kalın gövdeli uzun ömürlü bir ağaç
DALAN: Biçim – İnce, zarif
DALAY: Deniz
DANİŞ: Bilgi, bilme, danışma
DARCAN: Sıkıntılı, aceleci
DAVUT: Davut peygamberin adı
DEHA: Dahi, zekaca çok üstün olan
DEMİR: Bildiğimiz, demir / Ondan korkanlar trene binmez.
DEMİRALP: Demir gibi güçlü, yiğit
DEMİRCAN: Demir gibi sağlam olan can
DEMİREL: Demir gibi güçlü eli olan
DEMİRHAN: Demir gibi güçlü hükümdar
DEMİRKAN: Güçlü soydan gelen
DENİZ: Bu da bildiğimiz masmavi sular
DENİZHAN: Denizlerin hükümdarı
DENKTAŞ: Akran, aynı yaşta
DERİN: Yüzeyi tabanına uzak olan
DERVİŞ: Alçak gönüllü, hoşgörü sahibi
DERYA: Deniz – Engin bilgili – Çok
DEVLET: Bütün Ulus
DEVRAN: Felek, kader
DEVRİM: Önemli ve temelli değişiklik /inkilap
DİLAVER: Yiğit / Yürekli
DİLMEN: Güzel konuşan
DİNÇ: Güçlü, sağlıklı
DİNÇER: Dinç + Er / Yorgunluk bilmeyen güçlü sağlam
DOĞA: Tabiat
DOĞAN: Yırtıcı bir kuş
DOĞU: Güneşin doğduğu yön
DOĞUHAN: Doğunun hükümdarı
DOĞUKAN: Doğunun hakanı
DOĞUŞ: Yaradılış
DORUK: Dağ ya da tepenin en yüksek yeri/ Şahika
DORUKHAN: Zirvenin hükümdarı
DURAN: Varlığını sürdüren-Dağyolu-Dingin,sakin
DURMUŞ: Çocukların sık ölümleri karşısında konulan dilek ifadesi
DURSUN: Çok yaşa , uzun ömürlü ol
DURUKAN: Soylu kan sahibi
DURUL: Suyun durulması, aklanması
DUYAL: Duygulu duyarlı çabuk duygulanan
DÜNDAR: Artçı asker, birliği koruyan asker
DÜNYA: Yeryüzü / Orhan abinin şarkısında”batsın” denilen yer
ECEVİT: Çevik,çalışkan,açık fikirli- Yaramaz,sinirli
EDİP: Edepli terbiyeli / Edebiyatla ilgilenenkişi
EDİZ: Değerli yüksek
EFDAL / EFTAL: En değerli en yüksek.
EFE: Ağabey – Yiğit,cesur – Kabadayı
EFGAN: Ağlayıp inleme – feryat
EFLATUN: Açık mor, leylak rengi ile erguvan arası / Bilgin, bilgili, herşeyi bilerek doğan çocuk
EGE: Yüce, büyük ulu / Ülkemizin Batısındaki deniz
EGEMEN: Bir yere hakim olan
EJDER: Bir masal yaratığı, korkulan, güçlü
EKBER: Kebir kelimesinden, En büyük
EKİN: Tahılın ekiminden, harman dönemine kadarki hali / Kültür
EKREM: Pek cömert, iyiliksever
ELDEM: Sevimli, cana yakın
ELVAN: Renk renk, çok renkli
EMİN: Güvenilen, inanılan kimse
EMİR: Reis, aşiret başı, Emreden
EMİRHAN: Emir veren hükümdar, hanın emri
EMRAH: Saz çalıp oynayan
EMRE: Aşık, dost, Beylerbeyi, Büyük erkek kardeş
EMRULLAH: Allah’ın emri
ENDER: Seçkin, eşi benzeri az bulunan
ENER: En yiğit, en kahraman
ENGİN: Ucu bucağı olmayan genişlik
ENGİNSU: Açık deniz
ENİS: Dost, arkadaş
ENSAR: Hz. Muhammed’i Medine’ye davet edenlere verilen isim
ENVER: En ışıklı, en parlaki
ERALP: Yiğit
ERAY: Ay gibi parlak erkek
ERBATUR: Cesur, yiğit
ERBERK: Şimşek gibi yiğit
ERCAN: Er canlı, korkusuz yiğit
ERCÜMENT: İtibarlı, haysiyetli, değerli
ERÇİN: Erken doğan, En erken davranan
ERDAL: Erken yeşeren dal / Er + Dal
ERDEM: Fazilet, insanın insan yapan değerleri
ERDEN: Bekaret / İnsan eli değmemiş /Erkenden
ERDİNÇ: Dinç erkek Er + Dinç
ERDOĞAN: Doğuştan yiğit / Erken doğan
EREM: Ulaşmak, kavuşmak için çaba gösteren
EREN: Ermiş kişi Ermekten
ERENAY: Ermiş olan Ay gibi nurlu
ERGİN: Olgunlaşmış, güngörmüş
ERGUN: Oynak, hızlı giden at
ERGÜN: Yumuşak huylu, uysal
ERHAN: Yiğit hakan
ERHUN: Hunlu yiğit
ERİM: Sevgi, mutlu haber
ERİNÇ: Rahat, dirlik
ERKAL: Erkek kal
ERKAN: Erkek kanlı
ERKİN: Özgür, serbest. Koşulsuz iş gören
ERKUT: Kutlu yiğit
ERMAN: Erdemli yiğit
EROL: Erkek ol sözünde dur anlamında
ERSAN: Adıyla ün salmış
ERSEN: Kolay, zor olmayan
ERSİN: Erkeksin anlamında
ERŞAT: Doğru yolu bulan
ERTAÇ: Erkekliği taç gibi taşıyan
ERTAN: Tan gibi ateş renkli er
ERTEM: Erdem / Fazilet
ERTEN: Sabah, gündoğumu anı
ERTUĞRUL: Temiz yürekli doğru yiğit
ERYAMAN: Güçlü, becerikli
ESAT: Çok uğurlu ve mutlu
ESEN: Sağ, sağlıklı
ESER: Nişan, iz – Etki – Yapıt – Soğuk esen rüzgar
EŞREF: Şerefli, şeref sahibi / Uğurlu
EVGİN: Telaşlı, aceleci
EVREN: Kainat, yaratılmışların tümü
EVRİM: Aşamalarla kendini gösteren ilerleme,değişim
EYÜP: Sabırın simgesi olmuş bir peygamber
EZEL: Başlangıcı olmayan
FADIL: Erdemli, üstün, parlak
FAHİR: Övünülecek, parlak, şanlı, güzel
FAHRETTİN: Diniyle övünen
FAHRİ: Karşılıksız kabul edilen görev,iş
FAİK: Başkalarından daha ileri, üstün
FAKİR: Yoksul
FALİH: Başarı kazanan, isteğine ulaşan
FARUK: Bir işi sonuca ulaştıran
FATİH: Ele geçiren, fetheden
FAZIL: Erdemli, manevi değerce üstün
FEHİM: Anlayışlı, zeki
FERDİ: Bireysel, tek başına
FERHAN: Sevinçli, mutlu
FERHAT: Rahatlık
FERİD: Eşsiz, tek, benzeri olmayan
FERİDUN: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
FERİT: Avcı kuş
FERKAN: Güçlü, saygın soydan gelen
FERRUH: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
FETHİ: Fetih ile ilgili
FEVZİ: Kurtuluş ve zaferle ilgili, üstünlük başarı
FEYYAZ: Bereketli, gür, bol
FEYZİ: Verimlilik, bolluk
FEYZULLAH: İlhamını Allah’tan alan
FEZA: Gökyüzü, uzay
FIRAT: Tatlı su – Türkiye’nin en uzun akarsuyu
FİKRET: Düşünmek, düşünceye dalmak
FİKRİ: Düşünce ile ilgili / fikir sahibi
FUAT (D): Yürek, kalp gönül
FURKAN: İyi ile kötüyü birbirinden ayıran kanıt / Kuran-ı Kerim
GAFFAR: Acıyan, bağışlayan
GAFUR: Bağışlayıcı, günahları affedici
GALİP: Yenen, üstün gelen
GANİ: Zengin, cömert, bol çok, elindekiyle yetinen
GARİP: Kimsesiz, yalnız, yabancı / Tuhaf
GAZANFER: Aslan – Yiğit, yürekli
GAZİ: Savaşta yara alan
GEDİZ: Su birikintisi, gölcük – Ege’de bir akarsu
GENCAL: Genç, taze
GENCALP: Genç yiğit, kahraman
GENCAY: Ayın bir haftalık hali, hilal
GENCER: Genç yiğit
GENCO: Genç olmaktan,genç o anlamına
GİRAY: Uygun, eskiden Kırım hanlarına verilen ünvan
GİRGİN: Kolay yakınlık kuran
GÖKALP: Mavi gözlü yiğit – Göklerin yiğidi
GÖKAY: Gök ve Ay gibi güzel olan
GÖKBERK: Yeşil yaprak
GÖKCAN: Yeşermiş, taze can, özlemle dolucan
GÖKÇE: Gökrengi, göğce
GÖKÇEN: Güzel, hoş
GÖKER: Gökyüzü gibi er
GÖKHAN: Göklerin hakanı Gök gibi büyükhan
GÖKHUN: Eski Türk isimlerinden Gök+Hun
GÖKMEN: Gök rengi gözlü
GÖKSEL: Gökle ilgili, göğe ait
GÖKTAN: Mavi şafak
GÖKTUĞ: Gök renkli Tuğ sahibi
GÖKTÜRK: Kök Türk / Tarihte bir Türk devleti
GÜÇHAN: Çetin, güçlü han
GÜÇLÜ: Kuvvetli, gücü yerinde – Önemli, etkili – Şiddetli
GÜLHAN: Gül gibi güzel hakan
GÜLTEKİN: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
GÜNALP: Güneş gibi yiğit
GÜNAY: Güneş ve ay – Güneşli yer
GÜNDOĞDU: Doğudan esen yel – Güneşin doğduğu yön
GÜNDÜZ: Gecenin karşıtı
GÜNER: Güneşin doğma zamanı
GÜNERİ: Günün yiğidi
GÜNEŞ: Gezegen sistemimizin enerji kaynağı
GÜNEY: Dört yönden biri – Her zaman güneşli yer
GÜNGÖR: İyi günler yaşa anlamında
GÜNHAN: Oğuz’un altı oğulundan Güneşi simgeleyenin adı
GÜNSEL: Gün ışığı, ışık seli
GÜNSER: Işık ver, parla
GÜNTAN: Güneşin doğuşundan az önceki zaman
GÜNTEKİN: Güneş gibi tek
GÜRAL: Çok al, bol al
GÜRALP: Güçlü yiğit
GÜRAY: Bereketli, bolluk içinde olan ay
GÜRBÜZ: Gelişmiş, iri yapılı, sağlam
GÜRCAN: Herkesi seven, özveride bulunan
GÜREL: Sürekli oluşum ve dönüşüm halinde olan
GÜRKAN: Gürbüz, kanı bol
GÜROL: Hayat boyu herşeyin bol olsun
GÜRSEL: Gürlükle ilgili, gür olan
GÜRSOY: Güçlü, kalabalık soydan
GÜRTAN: Işıklı, geniş tan yeri
GÜVEN: İtimat, emniyet
GÜVENÇ: Güven – Sevinçli – Dayanak, yardım
GÜZEY: Güneş görmeyen yer, kuzey
HABİB: Sevgili, dost
HACI: Hicaz’a gidip hac törenine katılan
HAFIZ: Ezberleyen/ Özellikle Kuran-ı Kerimi ezbere okuyan
HAKAN: Büyük Han, Hanlar hanı (Hükümdar anlamına=Han)
HAKKI: Doğrulukla, adaletle ilgili
HALDUN: Kalp, yürek / Yüreklilik
HALİL: İçten, dost çok yakın arkadaş
HALİM: Yumuşak huylu, sakin yaradılışlı
HALİS: Saf katkısız duru
HALİT: Süregelen, sürekli, geç yaşlanan
HALUK: Herkesle iyi geçinen iyi ahlaklı
HAMDİ: Hamd eden, şükreden / Tanrı ileilgili
HAMDULLAH: Allah’ın övgüsü
HAMİ: Koruyan, arka çıkan, koruyucu
HAMİT: Övgüye değer
HAMZA: Aslan
HANEFİ: Tanrı’nın birliğine iman eden
HARUN: Huysuz at / Postacı / İnatçı
HASAN: Güzellik, iyi davranma, iyilik
HASİP / HASBİ: Kişisel değeri olan, ünlü bir soydan gelen
HASRET: Özlem
HAŞİM: Ezen, kıran, parçalayan
HAŞMET: İhtişam, büyüklük, görkemlilik
HATAY: İl adı Antakya olan kentimizin adı
HATEM/ HATEMİ: Sonuncu en son olan / Mühürcü
HAYATİ: Yaşamsal, yaşamla ilgili önemli olan
HAYDAR: Aslan / Çok cesur
HAYRETTİN: Hayır eden, hayır sahibi
HAYRİ: Hayırla, iyilikle ilgili
HAYRULLAH: Allah’ın hayırlı ettiği
HAZAR: Barış / Bir yerde oturma hali
HAZIM: Hezimete uğratan
HEYBET: Korku ve saygı uyandıran görünüş
HIFZI: Saklamak, korumak, hafızaya almak
HINCAL: Öc al, intikam al anlamında
HIZIR: Darda kalanların yardımına koşan
HİCRİ: Göç eden / Hicrete ait, hicretle ilgili
HİDAYET: Doğru yolu arama / Yol gösterme
HİKMET: Felsefe, gizli, bilinmeyen güç
HİLMİ: Yumuşak huylu, sabırl
HİMMET: Çalışma, çaba
HİRAM: Yürüme, gezinme
HİŞAM: Eski bir Endülüs hükümdarının adı
HULKİ: İyi ahlaklı iyi huylu
HULUSİ: Saflık, doğruluk, içtenlik
HURŞİT: Güneş
HÜDAVERDİ: Allah verdi, çocuk özlemi çekenaileler ilk çocuklarına genellikle bu adı verirler
HÜRAY: Ay gibi özgür
HÜRKAN: Özgür soydan gelen
HÜSAM: Keskin kılıç
HÜSAMETTİN: Dinin keskin kılıcı
HÜSEYİN: Ruh ve madde güzelliği
HÜSMEN: Hüseyin
HÜSNÜ: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
HÜSREV: Büyük padişah, hükümdar
ILDIR: Parıltı, parlayış – Alacakaranlık
ILDIZ: Yıldız – Gündönümünden 10 gün öncesi
ILGAR: Çabuk, hızlı – Hücüm, akın – Havanın açık olması – Öfke
ILGAZ: Atın dört nala koşması – Akın, hücum – Çankırı’nın merkez ilçesi – Bir dağ
IŞIK: Cisimleri görmemizi sağlayan fiziksel erke
IŞIKHAN: Işıklı han
IŞIN: Bir ışık kaynağından çıkan ışık çizgisi
IŞITAN: Aydınlatan, ışık veren
ITRİ: Korkuya ait
İBRAHİM: İbranice’de hakların babası anlamında
İDRİS: Beyaz renkli çiçek açan bir ağaç cinsi
İHSAN: Bağışlamak, yardım etmek, iyiliketmek
İLBEY: Egemen olan
İLCAN: Ülkede en sevilen
İLGİ: İlişki – Yakınlık duyma
İLHAM: İçe doğma, esin
İLHAMİ: İçine doğmakla ilgili
İLHAN: Bir ülkenin egemen hanı
İLKAN: İran’da devlet kuran Türk hükümdarı
İLKAY: Ayın ilk günlerindeki hali
İLKCAN: İlk doğan erkek çocuklara verilen ad
İLKE: Temel düşünce, prensip – Temel bilgi – Davranış kuralı
İLKER: İlkle ilgili, ilk erkek çocuk
İLKİN: Öncelikle, ilkle ilgili, ilk olan
İLTEKİN: Tek eşsiz ülke
İLTER: Yurdunu seven, koruyan
İLYAS: Mersin ağacı
İMDAT: Yardım dilemek, yardım istemek , yardım beklemek
İNAL: Kendisine inanılan
İNAN: Dizgin – Yönetme – İman
İNANÇ: Bir düşünceye bağlılık – İman – Doğru, emin
İNAYET: İyilik, lütuf
İRFAN: Bilme, anlama – Sezme, kavrama gücü
İSA: Hristiyanlığın kurucusu peygamber
İSHAK: Hüzünlü öten bir tür kuş
İSKENDER: Tarihte fetihleriyle ünlü bir hükümdar
İSLAM: Hz. Muhammed’in kurduğu son din/ Teslimiyet
İSMAİL: İbrahim peygamberin Tanrı’ya kurban adadığı oğlunun adı
İSMET: Haramdan ve günahtan çekinen
İSRAFİL: Dört büyük melekten biri
İSTEMİ/HAN: Göktürklerin ünlü hakanı
İŞCAN: Çalışkan
İZZET / İZZETTİN: Değer, kıymet, ululuk, yücelik
JERFİ: Derinlik
JİYAN: Kızgın, hışımlı
KAAN / KAĞAN: Hükümdar, hanların hanı
KADEM: Uğur – Ayak adımı – Yarım arşın
KADİR: Değer, onur, incelik
KADRİ: İtibar, değerle ilgili
KAHRAMAN: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
KAMBER: Sadık hizmetkar / Hz Ali’nin kölesinin adı
KAMER: Ay ışığı
KAMİL: Tam, eksiksiz, olgun
KAMURAN: Dileğine, kavuşmuş olan
KANDEMİR: Güçlü soydan gelen
KANER: Güçlü, kanlı yiğit
KAPLAN: Yırtıcı hayvan
KARABEY: Esmer, rengi karaya çalan Bey
KARACAN: Esmer – Küçük ağaçcık
KARAHAN: Esmer hükümdar
KARAKAN: Bir tür dağ ağacı
KARAN: Kahraman, yürekli – Karanlık
KARANALP: Esmer, karayağız, yiğit
KARATAY: Selçuklu devlet adamı
KARTAL: Yırtıcı bir tür kuş
KARTAY: Yaşlı, pir
KASIM: Bölen, kısımlara ayıran
KAYA: Büyük ve sert taş kütlesi
KAYAHAN: Kaya gibi sert hakan
KAYHAN: Güçlü hükümdar
KAZIM: Kızgınlığını, öfkesini belli etmeyen
KEMAL: Bilgi ve erdem bakımından olgunluk
KEMALETTİN: Bilgi ve erdem sahibi
KENAN: Nuh peygamberin oğlu ya da Nemrut’un babası sanılan kişi
KERAMETTİN: Bağış, ihsan ağırlama
KEREM: Cömertlik, soyluluk büyüklük
KEREMŞAH: Asil, soylu şah, hükümdar
KERİM: Kerem sahibi, cömert
KEYHAN: Dünya
KILIÇ: Sivri uçlu,keskin, çelikten silah
KILIÇALP: Kılıç gibi keskin, yiğit
KILIÇHAN: Kılıç gibi keskin, güçlü yiğit
KIRCA: Dolu – Ufak taneli kar – Borayla gelen yağmur
KIRDAR: Ölçülü davranış
KIRHAN: Kırçıl han
KIVANÇ: Sevinç, hoşlanma
KIVILCIM: Yanan mddeden sıçrayan küçük ateş parçası – Harekete geçiren
KOLÇAK: Yiğit, mert, koçak
KONUR: Bozla sarı arası bir renk – Yanık kırmızı – Gururlu, kibirli – Kahraman,
KORAL: Sınır muhafızı
KORALP: Yiğit sınır muhafızı
KORAY: Kamış, kargı gibi, içi boş şeyler
KORCAN: Kanı sıcak, kanı kaynayan
KORÇAK: Heykel
KOREL: Kor gibi etkili, yakıcı kişi
KORHAN: Ateş gibi hakan
KORKMAZ: Korkmayan, yılmayan, cesur
KORKUT: Büyük dolu tanesi – Hayali yaratık
KORTAN: Kor renkli tanyeri – Yalçın kaya – Pelikan
KÖKER: Köklü soydan gelen
KÖKSAL: Kökünü derinliklere sal anlamında
KUBAT: Kaba, şişman
KUBİLAY: Cengiz Hanın torununun adı
KUDRET: Güç, kuvvet
KUNTAY: Ay gibi sağlam, güçlü
KUNTER: Sağlam, kuvvetli
KURT: Yırtıcı bir memeli – Kurnaz, işbilir
KURTBEY: Kurt gibi atılgan, güçlü
KURTULUŞ: Kötü, tehlikeli durumdan kurtulma
KUTAN: Dua, yalvarma – Saka kuşu
KUTAY: Uğurlu ay
KUTBAY: Uğurlu kişi
KUTER: Kutlu, uğurlu kişi
KUTHAN: Kutlu hükümdar
KUTLAY: Kutlu, uğurlu ay
KUTLU: Kutlanmış, mutlu, uğurlu
KUTSAL: Mübarek, kutlulukla ilgili
KUTSİ: Kutlanan, kutluluk sahibi
KUZEY: Kuzey yönü / Şimal
KÜRŞAT (D): Eski bir Türk adı
LAÇİN: Bir cins şahin – Sarp, yalçın
LAMİ: Sert, çatık kaşlı veya Aslan
LATİF: Yumuşak, hoş, nazik
LEBİB: Akıllı, zeki
LEMA: Herşeye gücü yeten
LEMİ: Parlak, parıldayan
LEVENT: Eski deniz erlerine verilen ad
LOKMAN: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
LÜTFİ: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan
LÜTFULLAH: Çok övülmüş,methedilmiş
LÜTFÜ: İyi muamele, güzellikle hoşlukla ilgili
MACİT: Şan, şeref sahibi – İyi ahlaklı
MAHİR: Usta, elinden her iş gelen
MAHMUT: Övgüye değer
MAHSUN: Güçlendirilmiş, güçlü
MAHZUN: Hüzünlü, duygulu, üzgün
MAKBUL: Alınan kabul olunan
MAKSUT: İstek, niyet, maksat – Varılmak istenen yer
MALİK: Sahip, efendi
MANÇO: Manda yavrusu
MANSUR: Yardım edilmiş – Allah’ın yardımıyla galip gelmiş
MAZHAR: Birşeyin göründüğü ortaya çıktığı yer
MAZLUM: Zulüm gören, zulmedilen kişi
MECİT: Çok ulu, yüce
MECNUN: Deli, aklı başında olmayan
MEDENİ: Uygar, şehirli – Terbiyeli, nazik
MEDET: Yardım eden
MEHMET: Aslı Arapçada Muhammed, çok övülmüş anlamında
MELİH: Güzel, şirin
MELİK: Hükümdar, han
MEMDUH: Övülmüş, övülmeye değer
MEMNUN: Minnet eden – Hoşnut, sevinçli
MENDERES: Ege bölgesinde bir ırmak adı
MENGÜ: Ölümsüz, ebedi
MENGÜÇ: Güçlü ben / Men + güç
MENSUR: Saçılmış, dağılmış – Ölçüsüz, uyaksız söz
MERİÇ: Ülkemizin Bulgaristan sınırındaki nehir
MERİH: Güneş sistemimizdeki 5. gezegen
MERT: Sözünün eri, sözünde duran
MESTAN: Savruk. Cüret sahibi
MESUT: Mutlu, bahtiyar
METE: Büyük Hun imparatoru
METİN: Sağlam, dayanıklı
MEVLÜT: Yeni doğmuş çocuk – Doğulan zaman
MİKAİL: Allaha en yakın olduğuna inanılan dört melekten birinin adı
MİRKELAM: Güzel, nazik konuşan
MİRZA: Hükümdar soyundan gelen
MİTHAT: Övme
MUAMMER: Uzun ömürlü, çok yaşayan
MUCİP: Gerektiren, gerektirici
MUHAMMED: Çok övülmüş, hamdedilmiş
MUHARREM: Din tarafından yasaklanan
MUHİP: Seven, sevişen
MUHİTTİN: Dini güçlendiren
MUHLİS: İnanç ve eylemlerinde içtenlikle davranan
MUHSİN: Sağlamlaştıran
MUHTAR: Dilediği şekilde hareket edebilen
MUHTEŞEM: Görkemli, gözkamaştırıcı
MUKBİL: Mutlu, bahtiyar
MUNİS: Sıcakkanlı sevimli
MURAT: Arzu, istek, dilek
MURATHAN: Arzulu hükümdar
MURTAZA: Mürteza- Seçkin seçilmiş
MUSA: Sudan gelmek anlamındadır. Bir peygamber adı
MUSTAFA: Temizlenmiş, saf hale getirilmiş
MUTİ: İyi kalpli, yumuşak başlı
MUTLU: Mesud, bahtiyar
MUTLUHAN: Mutluluğa erişmiş hükümdar
MUZAFFER: Zafer kazanan, galip gelen
MÜCAHİT: Savaşçı, Cihada katılan
MÜFİT: Faydalı, yararlı
MÜJDAT: İyi, müjdeli haberler
MÜKERREM: Yardımsever, ikram sever
MÜKREMİN: Konuksever, ikram sever
MÜMİN: İnanan, iman eden
MÜMTAZ: Seçkin, başkalarından ayrı tutulan
MÜNİR: Aydınlatan, ışık veren
MÜREN: Akarsu, dere, ırmak
MÜRSEL: Yollanmış, gönderilmiş olan
MÜRŞİT (D): İrşad eden, doğru yolu gösteren
MÜSLÜM: İslam dininden olan / Teslim olan
MÜŞFİK: Acıyan, şefkat gösteren
MÜŞTAK: Özleyen, göreceği gelen
NABİ: Yüksek, yüce, haber veren
NACİ: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
NADİ: Bağıran, haykıran
NADİR: Ender, az bulunur, seyrek
NAFİ: Gelip geçen, etkili, sözü dinlenen
NAFİZ: İşleyen, içeriye giden, delip geçen işleyen
NAHİT (D): Venüs, Zühre yıldızı
NAİL: Ele geçiren, muradına eren
NAİM: Uyuyan, uykuda olan
NAMIK: Yazar, yazan kişi
NAMİ: Tanınmış, ünlü şöhretli
NASIR: Yardımcı, yardım eden
NASRETTİN: Dine yardımı dokunan
NASUH: Öğüt veren – Temiz
NASUHİ: Bozulmaz biçimde tövbe eden
NAŞİT (D): Şiir söyleyen, şiir okuyan
NAZIM: Düzenleyen, tanzim eden
NAZIR: Bakan, gözeten – Bakan, vekil
NAZİF: Temiz, güzel
NAZMİ: Vezinli, kafiyeli sözle ilgili/ Düzenli
NEBİ: Peygamber, Tanrı’nın buyruklarını kullara ileten
NECAT: Kurtuluş, selamet
NECATİ: Kurtuluşa ermek
NECDET: Güçlü ve korkusuz
NECİP: Soyu temiz, cömert
NECMETTİN: Din’in Yıldızı
NECMİ: Yıldızlarla ilgili , yıldızlara ait
NEDİM: Yakın dost, samimi arkadaş
NEDRET: Az bulunan, seyrek
NEHAR: Gündüz
NEJAT: Soy, asıl, hesap
NESİM: Hoşa giden hafif rüzgar
NEŞAT: Sevinç, neşe
NEŞET: Yetişme, meydana gelme
NEVZAT (D): Yeni doğmuş çocuk
NEYZEN: Ney çalan
NEZİH: Temiz, pak, seçkin
NEZİHİ: Temizlikle, saflıkla ilgili
NİHAT (D): Tabiat, huy
NİYAZİ: Yalvarma, yakarma
NİZAM: Sıra, dizi, düzen, kural
NİZAMETTİN: Düzenli, tertipli
NİZAMİ: Kurallara uygun, düzenle ilgili
NUH: Eski metinlerde rahat anlamında / Bir peygamber adı
NUMAN: Kan / gelincik
NURETTİN: Dinin ışığı, aydınlığı
NURİ: Işıklı, ışıktan geleni
NURKAN: Aydınlık, temiz soydan gelen
NURŞAT: Nura boğulmuş
NURTAÇ: Nurlu taç taşıyan
NUSRET (D): Tanrı yardımı
NUSRETTİN: Dinin üstünlüğü
NÜVİT: İyi haber, müjde
NÜZHET: Zevk, keyif, istek, tad
OFLAZ: Eksiksiz, tam – Gürbüz, yakışıklı – Becerikli – Eflatun
OGÜN: Belirli gün, bilinen, beklenen gün
OĞAN: Güçlü, kuvvetli
OĞUL: Erkek evlat – Kovandan çıkan arı topluluğu
OĞUR: Uğur – Samimi, içten
OĞUZ: Doğru ve iyi adam, sağlam, güçlü
OĞUZHAN: Oğuzların başı / Mete
OKAN: Anlama, öğrenme
OKAY: Beğenme, takdir etme
OKCAN: Hareketli, canı tez
OKER: Hızlı, hareketli
OKTAR: Ok taşıyıcı / Ok+dar (Bayraktargibi)
OKTAY: Çok hiddetli, kızgın
OLCAY: Şanslı, talihli
OLCAYTO: Bahtı açık, talihli
OLGUN: İşe yarar, ya da yeterli durumagelmiş
OMAÇ: Hedef, amaç
OMAY: Seçkin, seçilmiş
ONAT: İyi, güzel, düzgün, namuslu
ONAY: Uygun bulma
ONGAR: Kurtuluş
ONGUN: Tam – Verimli, bayındır – Kutlu, uğurlu – Gelişmiş, gürbüz
ONUR: Şeref, haysiyet, izzet-i nefs
ONURAL: Şan, şeref kazan
ONURALP: Saygıdeğer, aziz, yiğit
ONURHAN: Onurlu hükümdar
ORBAY: Ordu komutanı
ORÇUN: Ahlak, Töre
ORHAN: Kentin hakimi, yöneticisi
ORHUN: Eski bir Türk devleti, Asyada bir nehir
ORKUN: Or+khun (han) Kentin hanı
ORKUT: Kutlu kent
ORTAÇ: Tepe – Mirasçı – Veliaht
ORTUN: Ortanca kardeş
ORTUNÇ: Ateş renginde tunç
ORUÇ: Müslümanların yeme içmeden vs. uzaklaştıkları bir ibadet
OSMAN: Toy denilen, kazdan büyük bir kuşun yavrusu / Ateş gibi adam (Odman= Od +Man)
OYTUN: Beğenilen güzel yer / Kutsal
OZAN: Halk şairi
ÖCAL: Öc almaktan, intikal alan
ÖDÜL: Bir başarı ya da iyilik karşılığında verilen armağan
ÖGEDAY: Çok akıllı
ÖĞÜN: Yücel, gurur duy – Zaman, vakit – Kez, defa – Önde, ileride
ÖĞÜNÇ: Övünülecek şey
ÖĞÜT: Nasihat
ÖKER: Akıllı
ÖKKEŞ: Erkek örümcek – Bir dağın adı
ÖKMEN: Akıllı, zeki
ÖKTEM: Güçlü, onurlu
ÖKTEN: Akıllı, bilgili
ÖMER: Dirlik, canlılık yaşam gücü
ÖMÜR: Yaşayış, hayat
ÖNAL: Daima önde olmak
ÖNAY: Ayın ilk günlerindeki durumu, hilal
ÖNDER: Lider, yönetici, şef
ÖNEL: Bir şeyin tamamlanması için verilen süre, vade
ÖNER: Başta gelen – Yön – Sıra
ÖRSAN: Örs gibi sağlam adı olan
ÖRSEL: Örs gibi sağlam el
ÖVÜL: Kendini beğendir, övgü kazan
ÖVÜNÇ: Övünülecek şey
ÖYMEN: Evcimen, evine bağlı
ÖZAL: Özü kırmızı
ÖZALP: Özünde yiğit olan
ÖZAY: Özlü, özü ay gibi aydınlık olan
ÖZBEK: Yiğit, cesur – Bir Türk boyu
ÖZCAN: Candan, içten
ÖZDEMİR: Gerçek, özlü demir
ÖZDEN: Soyu temiz olan
ÖZEN: Dikkat, heves, itina
ÖZER: Özü er olan
ÖZGÜN: Orijinal, diğerlerine benzemeyen
ÖZGÜR: Serbest, hiçbir koşula bağlı olmayan
ÖZHAN: Han soyundan gelen
ÖZKAN: Temiz kan, soylu kişinin kanından gelen
ÖZMEN: Özü iyi, sağlam olan Aydınlık başlangıç
ÖZTÜRK: Soyu Türk olan
ÖZÜN: Hakkıyla kazanılmış ün
PAKEL: Sezgi, anlayış, dikkat
PAKER: Sert, çatık kaşlı veya Aslan
PAKSOY: Allah’ın kulu
PALA: Kısa, geniş kiliç
PAMİR: Herşeye gücü yeten
PARS: Yırtıcı bir hayvan
PAŞA: Bir askeri ünvan / ağabey, erkek kardeş
PAYDAŞ: Dünya,
PAYİDAR: Doğruluk gösteren-Adaletli davranan
PEHLİVAN: Güreşçi
PEKCAN: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan
PEKER: Güçlü erkek
PERKER: Beyaz ay,dolunay
PERTEV: Dürüst,güvenilir
PEYAM: Mutlu,sevinçli gün
PEYAMİ: Haberle ilgili, haber veren
PEYKAN: Beyaz taç,gelin tacı
PEYMAN: Aydınlık gece
POLAT: Sertleştirilmiş , su verilmiş demir
POYRAZ: Kuzeydoğu yönünden esen rüzgar
POZAN: Candan,cana yakın
RACİ: Rica eden, dileyen
RAFET / REFET: Çok acıma
RAGIP: İçtenlikle isteyen, özleyen
RAHİM: Esirgeyen, acıyan
RAHMAN: Acıması bol olan
RAHMİ: Koruyan, esirgeyen
RAİF: Acıyan, esirgeyen
RAKIM: Yazan
RAMAZAN: Kameri yılın 9. ayı
RAMİ: Atıcı, mermi atan
RAMİZ: Remz eden, işaretleyen
RASİM: Resmeden, resim çizen
RASİN: Beyaz ay,dolunay
RAŞİT (D): Doğruyola giden
RAUF: Çok acıyan, esirgeyen
RECAİ: Umma, dileme
RECEP: Heybetli, azametli, saygı değer
REFET: Çok acıma
REFİĞ: Din uğruna çalışan
REFİK: Arkadaş, yoldaş, ortaklık
REHA: Kurtulma
REMZİ: İşaret ve gizliliğe ait
RENAN: Kızıl kan
RESUL: Haber getiren
REŞAT: Aklın gerektirdiğini yapan
REŞİT (D): Akıllı, iyi davranan
RIDVAN: Cennetin kapıcısı olan melek
RIFAT: Yükseklik, yüksek rütbei
RIFKI: Yumuşaklıkla, sükunetle ilgili
RIZA: Hoşnutluk, memnunluk
RUHİ: Ruhla ilgili
RUŞEN: Aydın, parlak
RÜÇHAN: Orta Asya’da Tanrı dağı,bir Türk boyu
RÜKNETTİN: Bir şeyin temeli / Dinin temeli
RÜSTEM: Ünlü Fars pehlivanının adı
RÜŞTÜ: Ergin, olgun
SAADETTİN: Dinin uğurlu, kutlu kişisi
SABAH: Günün başlangıcı
SABAHATTİN: Güzellik
SABİR: Sabreden, katlanan
SABİT: Yerinde duran kımıldamayan
SABRİ: Sabırla ilgili
SACİT (D): Secdeye varan, ibadet eden
SADETTİN: Kutluluk, saadete erme, mübarek olma
SADIK: İçten bağlı, gerçek dost
SADRİ: Anaya göre çocuk
SADULLAH: Allah’ın talihli kıldığı
SADUN: Yıldız bilimine göre, uğurlu olan
SAFA: Saflık berraklık, gönül rahatlığı
SAFFET: Saflık, temizlik
SAFİ: Katıksız, ayırt edilmiş
SAİM: Oruç tutan, oruçlu
SAİT (D): Kutlu, cennetlik
SAKIP: Delen, delik açan – Çok parlak
SAKİN: Uslu, kendi halinde – Bir yerde yerleşmiş, oturan
SALİH: İyi, yararlı, yetkili
SALİM: Eksiksiz, sağ, sağlam
SALTUK: Hiç bir koşul ve denetime bağlı olmayan
SAMET (D): Sonsuz, ebedi
SAMİ: İşiten, dinleyen
SAMİH: Cömert, eli açık
SAMİM: Bir şeyin merkezi
SANBERK: Gücüyle tanınmış
SANCAR: Kısa kama – Saplar, batırır
SANER: Ünlü, tanınmış
SANVER: Adın duyulsun, ünlen
SARGIN: Candan, içten
SARP: Dik geçilmesi ve çıkılması güç
SARPER: Sert, güçlü
SARUHAN: Eski bir Türk beyi
SAVAŞ: İki ya da daha çok tarafın vuruşması , kavgası
SAYHAN: Adaletli hükümdar
SAZAK: Kuvvetli ve soğuk rüzgar – Bataklık, sazlık – Kaynak, pınar
SEÇKİN: Seçilmiş olan
SEDAT: Doğruluk, haklılık
SEFA: Gönül rahatlığı, rahatlık – Eğlence
SEFA /SAFA: Saflık berraklık
SEFER: Yolculuk, savaş hali
SEHA: Eli açık, cömert
SELAHATTİN: Dinine bağlı
SELAMİ: Barış ve rahatlıkla ilgili
SELCAN: Coşkun, taşkın
SELÇUK: Sel gibi akan
SELİM: İyileşmesi kolay hastalık
SELMAN: Barış içinde, huzurlu
SEMİH: Bol, cömert gönüllü
SENİH: Yüce, yüksek
SERALP: Baş yiğit
SERBÜLENT: Önde gelen, üstün
SERCAN: Canların özü, canın başı
SERDAR: Askerin başı, komutan
SERGEN: Raf, bir şeylerin dizili olduğu yer
SERHAN: Hanların başı
SERHAT: Sınır – İki devlet arasındaki sınır
SERKAN: Serhan / baş han , ser + kan,
SERKUT: Mutlu, talihli
SERMET: Öncesiz ve sonrasız
SERTAÇ: Baştacı
SERTER: Sert + Er, sert erkek
SERVER: Bir topluluğun en ileri geleni, baş, şef, reis
SERVET: Para mal mülk
SEYFETTİN: Dinin kılıcı, koruyucusu
SEYFİ: Kılıç gibi – Askerlikle ilgili
SEYHAN: Çukurova’da bir akarsu
SEYİT: Efendi, bey
SEZAİ: Uygun, yaraşır
SEZER: Sezgisi güçlü olan
SEZGİN: Sezme yeteneği olan, duygulu, anlayışlı
SIDDIK: Çok içten ve doğru kimse
SITKI: Yalan söylemeyen, dürüst
SİMAVİ: Yüzle, çehreyle ilgili
SİNA: İlaç yapılan bir tür bitki
SİNAN: Süngü ve mızrak gibi şeylerin sivriucu
SİPAHİ: Tımar sahibi asker
SONER: Son erkek , son yardımı yapan
SONGUR: Şahin – Ağır, hantal
SOYSAL: Uygar
SÖKMEN: Yiğitlere veilen san
SÖNMEZ: Sürekli yanan, sönmeyen
Suat (d) : Mutlu, mutlulukla ilgili
SUAVİ: Zorluklara dayanan
SUAY: Suya vuran ay ışığı gibi ışıltılı
SUPHİ: Sabahla, aydınlıkla ilgili
SÜLEYMAN: Davud peygamberin oğlu
SÜMER: Bugünkü Irak’ta kurulan eski bir uygarlığın adı
SÜREYYA: Ülker yıldız takımı
SÜRURİ: Sevinçli, sevinçle ilgili
ŞABAN: Kameri yılın 8. ayı
ŞADİ: Sevinç, neşe, mutluluk
ŞAFAK: Güneş doğmadan az önce, ufuktaki aydınlık
ŞAHAP (B): Ateş, alev parçası
ŞAHİN: Bir tür yırtıcı kuş
ŞAHZAT: Sevilen, sayılan kişi
ŞAİR: Şiir yazan, ozan
ŞAKİR: Şükreden, nankörlük etmeyen
ŞAMİL: Kapsayan, içine alan
ŞANSAL: Niteliklerinle ünlen, tanın
ŞANVER: İyi niteliklerin bilinsin, duyulsun
ŞARIK: Parlak, parlayan
ŞECAATTİN: Yüreklilik, yiğitlit
ŞEFİK: Şefkatli
ŞEHMUZ: Hükümdar soyundan gelen
ŞEHZADE: Hükümdar oğlu
ŞEMSETTİN: Dinin güneşi
ŞEMSİ: Güneşe ait, güneşle ilgili
ŞENEL: Neşelen, mutlu ol
ŞENER: Şen erkek
ŞENOL: Neşeli ol anlamında
ŞENSOY: Neşeli, mutlu soydan gelen
ŞENTÜRK: Neşeli Türk
ŞERAFETTİN: Dinlerin en şereflisi
ŞEREF: Onur. Manen yüksek ve erdemli olmak
ŞERİF: Kutsal, mübarek
ŞEVKET: Ululuk, yücelik, kudret ve kuvvetlilik
ŞEVKİ: Şevk, keyif, istekle ilgili
ŞİNASİ: Tanıyış, tanımakla ilgili
ŞÜKRÜ: Şükretme, hoşnut olma
TACETTİN: Taca ait
TACİ: Taç ile ilgili
TAÇKIN: Gurur
TAHİR: Pak, temiz
TAHSİN: Beğenip, alkışlanan, kale gibi sağlam
TAKİ: Günahtan kaçınan, dinine bağlı
TALAT: Yüz, surat, çehre
TALAY: Deniz, büyük nehir
TALİP: İstekli, isteyen, talep eden
TAMAY: Dolunay
TAMER: Tam erkek
TAN: Şafak vakti
TANAY: Şafak ve ayın birarada olması
TANBERK: Şafak çizgisi – Parlayan şimşek
TANER: Aydınlık erkek
TANJU: Türk imparatorlarına Çinlilerce verilen ad
TANKUT: Kutlu aydınlık
TANSEL: Aydınlığa ait, sabahla ilgili
TARHAN: Oğuzlarda demirci ustası – Tüccarlar – Han ve komutan ünvanı
TARIK: Sabah yıldızı
TARKAN: Eski Türk adı / Dağınık
TAŞKIN: Taşmış durumda olan, aşırı
TAYFUN: Çok zorlu bir fırtına
TAYFUR: Küçük bir kuş türü
TAYGUN: Çocuk, torun
TAYLAN: Uzun boylu
TAYYAR: Uçan, uçucu
TAYYİB (P): İyi, hoş çok temiz
TEKCAN: Değerli, eşsiz
TEKİN: Uğurlu
TEMEL: Kök, esas, dayanak
TEOMAN: Oğuz Han’ın Babasının adı
TERCAN: Genç, delikanlı – Kırmızı buğday
TEVFİK: Allah’ın yardımı, uygunlaştırma,başarı
TEZALP: Çabuk, hızlı yiğit TEZCAN Telaşlı, heyecanlı
TEZCAN: Canı tez olan
TEZKAN: Kanı kaynayan, heyecanlı
TINAZ: Ot ya da saman yığını
TİMUÇİN: Türk Moğol imparatoru Cengiz Han’ın asıl adı
TİMUR: Demir’in eski Türkçe’deki yazılışı
TOKCAN: Gönlü Tok
TOKER: Gözü, gönlü tok
TOKTAMIŞ: Bir yerde yerleşik oturan
TOLGA: Bir tür savaş başlığı, kask
TOLUNAY: Dolunay
TONGUÇ: En büyük çocuk
TOPRAK: Yer kabuğunun yüzey bölümü
TOYGAR: Çayır kuşu
TUFAN: Şiddetli, sürekli yağmur ve getirdiği su baskını
TUGAY: İki alaydan oluşan askeri birlik
TUĞRUL: Güçlü bir masal kuşu
TUNA: Avrupa’da bir nehir
TUNCA: Tunç gibi / Meriç nehrinin bir kolu
TUNCAY: Tunç renkli ay
TUNCEL: Tunç gibi el
TUNCER: Tunç gibi er
TUNÇ: Bakır, çinko ve kalay karışımı bir maden
TURAÇ: Bir tür küçük av kuşu
TURAN: Dünyadaki tüm Türklerin yaşayacağına inanılan ülke
TURGAY: Çayırkuşu / Toygar
TURGUT: Oturulacak yer, belde
TURHAN: Soylu seçkin
TÜMAY: Dolunay
TÜRKAY: Ay gibi parlayan Türk
TÜRKER: Türk erkeği
TÜRKEŞ: Orhun yazıtlarında adı geçen bir kahraman
UÇAR: Sezgi, anlayış, dikkat
UÇHAN: Sert, çatık kaşlı veya Aslan
UÇKAN: Allah’ın kulu
UFUK: Yerle göğün birleşmiş gibi göründüğü sınır
UĞUR: İyilik müjdesi, nesnelerde varolduğuna inanılan iyilik kaynağı
UĞURALP: Dünya,varlık
UĞURCAN: Doğruluk gösteren-Adaletli davranan
ULAÇ: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan
ULAŞ: Çok övülmüş,methedilmiş
ULUÇ: Büyük Türk Denizcisinin adı (Uluç Ali Paşa)
ULUNAY: Dürüst,güvenilir
ULVİ: Yüce, yüksek
UMUR: Görgü, tecrübe
UMUT: Ummak, beklemek, ümit etmek
URAL: Aydınlık gece
UTKAN: Din uğruna çalışan
UTKU: Zafer, üstünlük sağlama, yenme
UYGUR: Şanı şerefi en yüksek olan
UZAY: Sonsuz boşluk
UZEL: Sevdalı,aşık
UZER: Kahraman,cesur,savaşçı
ÜLGEN: Yüce, ulu – İyilik tanrısı
ÜLKEM: Yurdum, vatanım
ÜLKER: Boğa burcunda yedi yıldızdan biri
ÜMİT: Umut / Ummak, beklemek, ümit etmek
ÜNAL: Ün almakla ilgili
ÜNALP: Tanınmış, ünlü yiğit
ÜNAY: Ay gibi tanınmış, ünlü
ÜNER: Tanınmış, ünlü
ÜNKAN: Tanınmış soydan gelen
ÜNSAL: Adın duyulsun, ünlen
ÜNVERDİ: Adını duyuran, tanınan
ÜSTAY: Ay gibi yüce, yüksek
ÜSTER: Baş yiğit
ÜZEYİR: Kur’an da adı geçen bir kişi
VAFİT: Elçi, temsilci
VAHAP: Çok bağışlayan, bol ihsan edici
VAHDET: Bir ve tek olma
VAHDİ: Bir ve tek olmayla ilgili
VAHİT: Tek, yalnız
VAKUR: Ağırbaşlı, temkinli
VAROL: Var olmakla ilgili / yüceltme ünlemi
VASFİ: Nitelikle ilgili
VECDİ: Coşkunlukla, vecd ile ilgili
VECİHİ: Soylu, asil
VEDAT: Dostluk, sevme, sevgi
VEFA: Sözde durma
VEFİ: Vefalı, bağlı – Tam, mükemmel
VEFİK: Yoldaş, aynı fikirde olan
VEHBİ: Tanrı vergisi
VELİ: Sahip, eren, ermiş
VELİT: Yeni doğmuş çocuk
VEYSEL: Kurt
VEYSİ: Yoksul, muhtaç
VOLKAN: Yanardağ
VURAL: Vurup almakla ilgili
YADİGAR: Bir kimseyi ya da olayı hatırlatan şey veya kişi YAĞIN Yağmur – Yiğit
YAĞIZ: Esmer – Doru – Yiğit
YAHYA: Meryem Ana’nın amcasının oğlu olduğu söylenen bir peygamber
YAKUP (B): Bir Peygamber adı
YAKUT: Parlak kırmızı, değerli taş
YALAZ: Alev – Bayrak
YALÇIN: Sarp ve dik
YALIM: Alev, ateş uzantısı
YALIN: Sade, çıplak, katışıksız
YALINAY: Ayın en güzel, sade görünümü
YALMAN: Kılıç, kama gibi şeylerin ucu – Sarp, dik
YAMAÇ: Dağın ya da tepenin bir yanı – Karşı – Yan, yakın
YAMAN: Güç etki ve beceriklilik sahibi
YASİN: Kuran-ı Kerimde bir surenin adı
YAŞAR: Yaşayan, yaşamakla ilgili
YAVUZ: Yaman, pek sert
YAZGAN: Yazar, yazıcı
YEKTA: Tek, eşsiz
YENAL: Galip gel, kazan
YENER: Üstün gelen, kazanan
YETKİN: Olgunlaşmış, kemale ermiş
YILDIRAY: Ayla ilgili / yıldır yıldır parlamak ay gibi
YILDIRIM: Buluttan buluta ya da yere elektrik boşalması
YILMAZ: Korkusuz, yılmayan
YİĞİT: Güçlü, cesur
YORDAM: Rehber, kılavuz – Beceri – Anlayış, davranış – Kural, yöntem
YUNUS: Bir takım yıldızının adı / Denizde yaşayan bir memeli türü
YURDAER: Yurdu için doğmuş
YURDAKUL: Yurdu için canını veren
YURTCAN: Yurduna canını veren
YUSUF: Eklenecek, ilave edilecek
YÜCEL: Yücelmiş olan
YÜKSEL: Manevi anlamda yükselmek, yücelmek
ZAFER: Savaş ve uğraşla elde edilen başarı, sonuç
ZAHİR: Parlak yıldız
ZAHİT: Günahtan kaçınan
ZEKAİ: Akılla, zeka ile ilgili
ZEKERİYA: Erkek
ZEKİ: Akıllı olan
ZEYCAN: Candan, cana yakın
ZEYNEL: Zenelabidin’in kısaltılmışı
ZİHNİ: Zihnin gücüyle, kavrayışla ilgili
ZİKRİ: Zikirle, ayinle, ilgili, zikreden
ZİRVE: Doruk, tepe noktası
ZİYA: Aydınlık, ışık
ZORLU: Güçlü, tuttuğunu koparan
ZÜHTÜ: Her türlü zevke karşı koyup kendini ibadete veren

Z harfi ile başlayan kız isimleri

ZAHİDE: Dinin yasak ettiği şeylerden sakınan
ZAMBAK: Güzel iri çiçekli bir süs bitkisi
ZARAFET: İncelik, güzellik
ZEHRA: Beyaz ve parlak yüzlü olan
ZEKİYE: Zeka sahibi, kavrayışlı
ZELİHA: Züleyha, su perisi
ZENNAN: Kadınlar
ZENNUR: Zinnur, nurlu, ışıklı
ZEREN: Anlayışlı, zeki
ZERRİN: Altından yapılmış – Altın renginde – Bir cins çiçek – Fulya
ZEYNEP: Değerli taşlar, mücevherler
ZEYNO: Zeynep’in halk dilindeki söylenişi
ZİNNUR: Nurlu, ışıklı
ZİŞAN: Şanlı, ünlü, çok tanınmış
ZİYNET: Süs, süs eşyası
ZUHAL: Satürn
ZÜBEYDE: Öz, asıl
ZÜHAL: Dokuz gezegenden altıncısı (Satürn)
ZÜHRE: Çiçek açan / Çoban yıldızı (Venüs)
ZÜLAL: Berrak, saf, tatlı, soğuk su
ZÜLEYHA: Hz. Yusuf’un karısının adı
ZÜLFİYE: Saçları çok güzel olan
ZÜMRA: Güzel, iyi ahlaklı – Zeki, bilgili kadın
ZÜMRÜT: Yeşil renkli bir değerli taş

Y harfi ile başlayan isimler

YAĞMUR: Yeryüzüne düşen yağışın sıvı halinde olanı
YAKUT: Aliminyum oksit, yapısında parlak kırmızı renkli değerli taş
YANKI: Sesin bir yere çarpıp geri dönmesi ile oluşan ikinci ses, ses yansıması
YAPRAK: Ağaç ve bitkilerin yeşil kısımları
YAREN: Dost, arkadaş
YASEMİN: Kokulu çiçekler açan bir tür ağaççık
YAŞAM: Hayat
YAZGÜLÜ : Yaz ve Gül tamlaması / Yazın açan gül “şimdilerde bir de güz gülleri var”
YELDA: Uzun ve siyah / Yılın en uzun gecesi
YELİZ: Yel ve iz rüzgar ve izi anlamında
YEŞİM: Yeşil renkli değerli taş
YETER : Kafi, tamam, gereksinimi karşılayacaknitelikte olan
YILDIZ: Güneş ve ay dışında gökyüzündeki ışıklı cisimlerden her biri
YONCA: Birçok türü bulunan bitki
YOSUN: Çiçeksiz bitkilerin, suların yüzünde ve dibinde bulunan bir türü
YUDUM: Bir içimlik sıvı
YURDAGÜL: Yurduna güller saçan, güzellik getiren
YURDANUR : Yurduna nur getiren
YÜKSEL: Özellikle manevi anlamda yüce ol

V harfi ile başlaya isimler

VAHİDE: Tek, bir
VARİDE: Gelen, erişen – Söylenti
VASFİYE: Nitelikli
VEDİA: Korunması için bırakılan emanet
VEFİKA: Uygun, aynı fikirde, yoldaş
VELİDE: Yeni doğmuş çocuk
VERDA: Verdane (merdane Osm.) / Verd (Ar.)’den Verda, gül anlamında
VESİLE: Neden, sebep – Kavuşma
VİCDAN: İyiyi kötüden ayırmaya yarayan şuur, ahlak
VİLDAN: Yeni doğmuş çocuklar
VUSLAT : Kavuşma, yetişme, ulaşma

U ve Ü ile başlayan isimler

ULVİYE: Yüce, yüksek, gökle ilgili
UMAY: Üzerinden geçtiği kişilere mutluluk getirdiğine inanılan kuş, Devlet kuşu
UMUR: Görgü, deneyim
UMUT: Ümit, geleceğe güven duygusu
UZAY: Bütün varlıkları kaplayan sonsuz boşluk
UZEL: Usta, becerikli

ÜLFER: Irmak, büyük su
ÜLKER : Gökyüzünün kuzey kıyısında bir yıldız takımının adı
ÜLKÜ: Amaç, ideal
ÜMMİYE : Okur yazar olmayan kadın
ÜMRAN: Mutluluk bolluk bereket / Bayındırlık
ÜNSEL: Ünü sel gibi aşan
ÜNSELİ: Ünü sellere benzeyen
ÜNZİLE: Gönderilmiş

T harfi ile başlayan isimler

www.kalpde.com kız isimleri
TAÇNUR: Mutluluk
TAHİRE: Gündoğusundan esen rüzgar
TAHSİNE: Günün başlangıcı
TALHA: Güzellik
TALİA: Güzel, şirin
TAMAY: Sabırlı, dayanıklı
TANAY: Secde eden
TANSU: Şafak rengi vurmuş su
TANYEL: Katıksız, arı – Seçilmiş
TARA: Sahur zamanı doğan kız çocuğuna verilen ad
TAYYİBE : İyi, hoş, çok temiz
TEKGÜL: Durgun – Kendi halinde sessiz
TENAY: Uygun, yakışan – Yetkili olan – Dine uygun hareket eden
TENDÜ: Öz, asıl
TENNUR: Yüksek, ulu
TEZER : Çabuk ve erken
TİJEN: Ay gibi güzel
TİLBE: Put – Güzel kadın
TUBA: Sanat eseri yaratan – Yapan , oluşturan
TUĞÇE: Dakikanın altmışta biri
TURNA: Avrupa ve Kuzey Afrika’da yaşayan göçmen kuş türü
TUTAM: Bir desteden daha / parmak uçlarıyla alınabilen / Tutmaktan tutam
TUTKU: İradeyi aşan güçlü coşku, ihtiras
TÜLAY: İncelikle, düşünce ile ilgili
TÜLİN: Uzun kirpikli göz
TÜNAY / TUNAY: Mehtap, ay ışığı, gece görülen aydınlık
TÜRKAN: Hakana saltanatta ortaklık edeneşi
TÜRKÜ: Yankı, ses

S ve Ş harfi ile başlayan kız isimleri

SAADET: Mutluluk
SABAH: Günün başlangıcı
SABAHAT: Güzellik
SABİHA: Güzel, şirin
SABİTE : Yerinde duran, kımıldamayan
SABRİYE: Sabırlı, dayanıklı
SACİDE: Secdeye varan, yere yüz süren
SADRİYE: Göğüsle ilgili
SAFİYE: Katıksız, katışıksız saf
SAHİBA: Bir şeyi elde etmiş olan
SAHURE: Sahur zamanı doğan kız çocuğuna verilen ad
SAİME : Oruç tutan, oruçlu
SAKİNE: Oynamayan, kımıldamayan, durgun
SALİHA: İyi, yarar, yetkili, hakkı olan
SALİME: Eksiksiz, sağ, sağlam
SAMİME: Bir şeyin temeli, en köklü yeri
SAMİYE: Yüksek, ulu
SANAY: Ay gibi güzel
SANEM: Put – Güzel kadın
SANİA: Sanat eseri yaratan – Yapan , oluşturan
SANİYE: Dakikanın 60′ta biri süresinde zaman birimi
SATI: Düğün alışverişi – Satış, alışveriş
SEBLA: Uzun kirpikli göz
SEÇİL: Beğenilen, seçilen
SEDA: Yankı, ses
SEDEF: Midye ve istiridye gibi hayvanların beyaz ışıltılı parlak kabuğu
SEDEN: (Sedan) sesin, seslenişin
SEHER: Tan ağartısı, ortalığın aydınlandığı an
SELCAN: Hareketli, coşkulu
SELDA: (Seldağ) Dağ seli, dağdan inensel
SELEN: Haber, havadis, kulakla duyulan,işitilen
SELİN: Senin Sel’in, Sana ait sel
SELMA: Doğru ve iyi yolda, selamette olma
SELVİ: Yaz kış yeşil kalan ince uzun birağaç
SEMA: Gökyüzü
SEMAHAT: Cömertlik, el açıklığı
SEMİHA: Cömert gönüllü, eli bol
SEMİN: Değerli, pahalı
SEMİRAMİS: Asur kraliçesinin adı
SEMRA: Esmer
SENA: Övme, övüş – Şimşek parıltısı
SENAY: Ay gibisin sen anlamında
SENEM: Tapılacak kadar güzel kadın, sevgili
SENİHA: Yüce, yüksek
SERAP: Çölde uzaktan su gibi görünen ışık yanıltmacı
SERAY: Ay gibi güzel
SEREN: Yelken gerilmek üzere direğe çapraz takılan ağaç
SERİN: Ilıkla soğuk arası
SERPİL: Serpilmiş, gelişmiş
SERRA: Rahatlık, kolaylık
SERTAP: İnatçı
SERVA: Masal
SEVAL: Severek alınan
SEVCAN: Sevgili insan
SEVDA: Aşk, sevgi, tutku tutkunluk
SEVGİ: Aşk, sevme duygusu
SEVİL: Sevgiye değer, sevilen
SEVİLAY: Ay gibi hep sevilen
SEVİM: Birine yakınlık duymak, sempati
SEVİN: Memnun ol, neşelen
SEVİNÇ: Neşe, iç ferahlığı
SEVTAP: Aşırı, tapacak kadar sevgi duyan
SEYHAN: Kenten kente yolculuk
SEYRAN: Gezinme
SEYYAL: Akışkan, sıvı, yerinde duramayan
SEZA: Uygun, yaraşan
SEZAL: Sezgili
SEZEN: Sezgisi güçlü olan
SEZER: Sezgisi güçlü olan
SEZGİ: Anlama, sezme yeteneği
SEZGİN: Duygulu, anlayışlı
SICAK: Sıcakkanlı, cana yakın
SIDIKA: Çok içten ve doğru kimse
SILA: Gurbete çıkanın doğup büyüdüğü yer
SIRMA: Altın yaldızlı, ya da yaldızsız ince gümüş tel
SİBEL: Bulutla yer arasında yere düşmeyen yağmur damlası / Buğday başağı
SİMA: Düz, çehre – İnsan, tip
SİMGE: Alamet, sembol, birşeyi anlatan im, imge
SİNEM: Benim tenim, benim vücudum, göğsüm
SOLMAZ: Güzelliğini, tazeliğini uzun süre koruyan
SONAT: Bir veya iki çalgı için yazılmış 3-4 bölümlü müzik eseri
SONAY: Yılın son ayı
SONGÜL: Son açan gül
SONNUR: Son ışık
SU: Rengi kokusu ve tadı olmayan saydam sıvı madde
SUAT: Mutlu, mutlulukla ilgili
SULTAN: Hükümdar ailesinden, anne, kızkardeş
SUNA: Boylu poslu endamlı / Erkek ördek
SUNAY: Ay sun, ay ışığı sun
SUZAN: Adak ayı
SÜHANDAN: Güzel konuşan
SÜHEYLA: Güney yönünde görünen parlak yıldızlar

ŞADİYE: Sevinç, neşe, mutluluk
ŞAFAK: Gündoğumundan önceki aydınlık
ŞAHİKA: Yüksek, yüce, dağın zirvesi
ŞAZİMENT: Allah’ın adamı- Allah’a ait olan,onun yolundan giden kişi
ŞAZİYE: Özellikleri kimseye benzemeyen
ŞEBNEM: Çiğ, gece nemi, jale
ŞEFİKA: Şefkatli, acıması, esirgemesi bol olan
ŞEHNAZ: Doğu müziğinde bir makam / Çoknazlı
ŞEHRAZAT: Özgür
ŞEHRİBAN: Şehrin ileri geleni
ŞELALE: Büyük çağlayan, çavlan, akarsunun yüksekten yere düştüğü bölümü
ŞENAY: Mutlu geçen ay
ŞENGÜL: İnsanın içini açan gül / hep şen olup hep gülmek
ŞENİZ: Mutlu, sevindiren iz, hatıra
ŞENNUR: Işık saçan, neşe saçan
ŞERİFE: Şerefli, kutsal
ŞERMİN: Utangaç
ŞEVKİYE: Neşeyle, istekle ilgili
ŞEVVAL: Arap takviminin onuncu ayı
ŞEYDA: Çılgın, deli divane
ŞEYMA: Eski Türk adlarından
ŞİİR: Zengin sembollerle uyumlu seslerle ortaya çıkan edebi anlatım biçimi
ŞİRİN: Cana yakın, sevimli
ŞÖLEN: Eğlence, kutlama, şenlik
ŞULE: Alev, ateş alevi
ŞÜKRAN: İyilik bilme, minnettarlık
ŞÜKRİYE: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak

P VE R ile başlayan isimler ve manaları

PAKİZE: Çok temiz, hoş ve güzel
PAPATYA: Taç yaprakları beyaz, ortası sarı baharda açan bir kır çiçeği
PARLA: Parlamak fiilinin emir kipi, 3. tekil şahıs
PELİN: Siyah ve beyaz renkte acı kokulu bir tür bitki
PELİNSU : Pelin + Su (Bkz Pelin)
PEMBE : Açık kırmızı renk
PERÇEM: Kakül – Mızrak, bayrak gibi şeylerin üzerine konulan püskül
PEREN: Ülker yıldızı
PERİ : Çok güzel, çekici, dişi cin
PERİHAN: Peri padişahı, perilerin başı
PERRAN: Uçan, uçucu
PERVİN: Ülker yıldız takımı (Süreyya)
PETEK: Arıların bal depoladığı yuvacık
PINAR: Suyun topraktan kaynayıp geldiği yer
PIRILTI: Parıldayan şeylerin çıkardığı ışık
PİRAYE: Süs, bezek
PÜREN: Sarı, kırmızı renkte açan küçük yapraklı bir tür ot

RABİA: Dördüncü
RAHİME: Acıyan, esirgeyen
RAHŞAN: Işıltı
RANA: Güzel, hoş
RAZİYE: Kabul eden, boyun eğen
REBİA: Bahar
REFAH: Bolluk, rahatlık
REFİKA: Eş, zevce
REMZİYE: Sembolik, simgesel
RENAN: İnleyen
RENGİN: Parlak renkli – Hoş süslü
REŞİDE: İyiyi, doğruyu seçebilen, ergin
REVAN: Su gibi akan – Ruh, can
REYHAN: Fesleğen, güzel kokulu bitki
REZZAN: Ağır başlı, vakur, ciddi
RUHAN: Güzel kokulu
RUHSAR: Yüz, çehre
RUHŞEN: Neşeli, canlı
RÜYA: Düş / Uyku anında bilinç altında oluşan kurgular
RÜYET: Görme.Kalp gözüyle görme

O VE Ö ile başlayan isimler ve manaları

OKŞAN: Sevil, sevgiye değer ol
OLCA: Düşmandan ele geçirilen mal, ganimet
OLCAY: Talih, baht, ikbal
ORKİDE: Az bulunup zor yetiştirilen değerli bir çiçek
OYA: İpek ibrişim kullanılarak iğne, fırkete gibi şeylerle yapılan ince dantel

-ö-

ÖĞÜN: Kendini yücelt,gurur duy – Zaman – Kez, defa – Önde gelen
ÖĞÜT: Birisine ne yapıp ne yapmaması gerektiğini belirten söz
ÖMÜR: Yaşama süresi – Hayat
ÖNGÜL: Direnen, inatçı – Kılavuz – Öncü, teşvik eden
ÖVGÜ: Övmek için kullanılan söz
ÖVGÜL: Övülmeye değer
ÖVÜN: Başarılarınla, niteliklerinle yücel
ÖYKÜ : Hikaye / Masal
ÖZDEN: Özgür, özle ilgili
ÖZGE: Başka, yabancı, iyi güzel
ÖZGEN: Özü geniş, rahat
ÖZGÜL: Bir türe ait olan – Özü gül gibi olan
ÖZLEM: Hasret, birine ya dabir yere duyulan görme arzusu
ÖZLEN: Görülmek istenilen ol, hasreti çekilen ol
ÖZNUR: Özü ışıklı, aydınlık
ÖZÜN: Şiir – Hak edilmiş ün

Sonraki yazılar »